Thursday, September 27, 2007

சென்னை படம் காட்டறாங்க...

சென்னை பல விசயங்களுக்கு நல்லதா பட்டாலும், பெரும்பாலும் வெளியே எங்கயாவது போகனும் என்றால் டிராபிக் என்ற கொடுமையை சந்திக்க வேண்டியுள்ளது!!! முக்கியமா கத்திப்பாரா ஜங்ஷன், பூந்தமல்லி நெடுஞ்சாலை, அடையாறு & திருவான்மியூர் ஏரியா பக்க போனும் என்றாலே ஒரு அலர்ஜி போல ஆயிடுச்சு!!!

நான் பெரும்பாலும் Peak hoursல் வெளியே செல்வதை தவிர்த்துவிடுவேன், வேற வழியே இல்லை என்றால் குறுக்குவழி, ஒண்டிச்சந்து என பல தேடி சேரவேண்டிய இடத்தை அடைவது வழக்கம்.


சிஃபி.காம் ஒரு சிறப்பு இணைய தளம் அமைத்திருக்காங்க, இது போன்ற ட்ராபிக் பிரச்சனையை அவாய்டு செய்து செல்ல... இப்பொழுது சென்னையின் மூன்று இடங்களில் லைவ் வீடியோ இணைய தளம் மூலம் காண்பிக்கப்படுது! (Traffic Live video feed- Kathipara, Kilpauk, Thiruvanmiyur), இனி மேலும் பல இடங்கள் இதில் சேரலாம் என்று நினைக்கிறேன்! இந்த இணையத்தை பயன்படுத்தி எங்க ட்ராபிக் இருக்கு, எங்க இல்லை என்பதை அறிந்து அதற்கேற்றார் போல உங்கள் பயனத்தை திட்டமிட உதவியாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

லைவ் கேமேரா Feeds பார்க்க இங்கே சொடுக்கவும். முதலில் படங்கள் வர கொஞ்சம் தாமதமாகும் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்க்கோங்க :)

பி.கு:
இந்த இணைய தளத்தில் சென்னையை சுற்றியுள்ள உணவு விடுதிகள், சுற்றுலா தளங்கள், சென்னை நிகழ்வுகள் என பல விசயங்கள் இருக்கு! என்ஜாய்!!!

Thursday, August 23, 2007

சென்னை வலைப்பதிவர் சந்திப்பு..

என்றைக்கு: ஞாயிறு 26-ஆகஸ்ட்-2007
எப்போ: மாலை 5 முதல் 7 வரை
எங்கே: வுட்லேண்ட்ஸ் டிரைவ் இன்னின்
விழாக்களுக்கான ஹால்(Conference Hall), கதீட்ரல் ரோடு
நிகழ்ச்சி நிரல்:
* பதிவர் பட்டறையின் அடுத்த நகர்வு குறித்து விவாதித்தல் - மா.சிவகுமார்
* டி.எம்.ஐ நிறுவனத்தின் பணிகள் குறித்த அறிமுகம் - டி.எம்.ஐ சார்பாக நண்பர்கள் சொர்ணம் சங்கரபாண்டி மற்றும் சுந்தரவடிவேல்
* மேலும், இணையத்தமிழ் வளர்ச்சியில் முக்கியமான பங்குக்கு சொந்தக்காரரான நண்பர் சுரதா யாழ்வாணனும் இந்த சந்திப்பில் கலந்து கொள்கிறார்.

தொடர்புக்கு: மா.சிவகுமார்(98840 70556)- பாலபாரதி (99402 03132)


மிக குறைந்த இடைவெளியில் அறிவிக்க நேர்ந்துவிட்டது.. நண்பர்களின் வருகையும் இடமும் உறுதி செய்ய நாளாகி விட்டது..

அல்லாரும் மறக்காம வந்துருங்கபா..

மேப் :

சென்னை நினைவுகள் - உண்மைத்தமிழன் (விருந்தினர் பத்தி)

1995-ம் ஆண்டு ஜனவரி 1.

என் வாழ்க்கையில் நடந்த திருப்பங்களில் முதன்மையானது சென்னையில் கால் பதித்த இந்த நாள்தான்.

சென்னையில் நான் பார்க்கச் சென்று மீள முடியாமல் மூழ்கியது கன்னிமாரா நூலகத்தில்தான். திண்டுக்கல், மதுரை என்று வாசம் செய்த ஊர்களிலெல்லாம் நூலகங்களை இரண்டாவது வீடாக வைத்திருந்த நான் சென்னைக்கு வந்ததும் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமை கன்னிமாராவில்தான் கழித்தேன். எத்தனை, எத்தனை புத்தகங்கள்? படிக்க நேரம்தான் கிடைக்கவில்லை. இப்போதும் தொடர்ந்து பத்து வருடங்களாக அந்நூலகத்தின் உறுப்பினராக இருந்து வருகிறேன்.

தொடர்ந்து சென்னையை வலம் வர ஆரம்பித்தேன் புது மாப்பிள்ளை, பொண்ணுடன் ஊர், ஊராகச் சென்று விருந்து சாப்பிடுவானே அது மாதிரி..

எப்போதும் எனக்குப் பிரியத்திற்குரிய சினிமா தியேட்டர்களை, சாயந்தர வேளைகளில் குத்தகைக்கு எடுக்க ஆரம்பித்தேன். தமிழ்ப் படங்களைவிட ஆங்கிலப் படங்களே எனக்கு அதிகம் பிடித்தன. தேவி, சத்யம், ஆனந்த் மூன்று காம்ப்ளக்ஸ்களிலும் ஒரு விடுமுறை நாளில் நான்கு ஷோவும் பார்த்துவிட்டுத்தான் சைக்கிளில் அசோக் நகர் சென்றடைவேன். அன்றைக்கு எனக்கு இருந்த சினிமா ஆசையை வெறியாக மாற்றி என்னை வெறிநாய் கணக்காக அலையவிட்டது இந்த சென்னை மாநகரம்தான்.

நான் தொடர்ந்து பார்க்க நினைத்தது வண்டலூரில் வசித்து வரும் முதலையையும், நமது(யாருக்காவது ஆட்சேபணை உண்டா..?) மூதாதையரான கொரில்லா குரங்கையும்தான். பார்த்தேன். நமது மூதாதையர், நம்மைப் போலவே இருந்ததைக் கண்டு எனக்கு மகா ஆச்சரியம். கை குலுக்கி குசலம் விசாரிக்க நினைத்தேன். என்னைப் பார்த்தவுடன் மஞ்சள் கலர் பற்கள் முழுவதுமாகத் தெரிய காட்டியபடியே சிரித்ததைப் பார்த்து பயந்துபோய் கையைத் திருப்பி எடுத்துக் கொண்டேன். பரவாயில்லை.. என்றாவது ஒரு நாள் கை குலுக்கியே தீருவேன்..

முதலை, என்னை யானையை(!)விட பரவசப்படுத்திய ஒரு பிராணி. அதெப்படி இவ்ளோ பல்லு அதுக்கு? இதன் பற்களின் எண்ணிக்கையைவிட எனக்கு முதலையின் மீதான கேள்விக்குறிகளின் எண்ணிக்கை அதிகம். சர்க்கஸில் யானை, புலி, சிங்கம், கரடி, நரியெல்லாம் பார்த்தாச்சு.. இந்த முதலை மட்டும்தான் பாக்கியிருந்தது. அதையும் இங்கே டெண்ட் அடித்து பார்த்து, பின்பு சமயம் கிடைக்கும்போதெல்லாம் அவ்வப்போது வந்து பார்த்து இப்போது வண்டலூர் எங்கே இருக்கிறது என்று கேட்கும் நிலையில் இருக்கிறேன். காரணம் என்னை மாற்றிய சென்னை மாநகரம்..

மாதத்திற்கு 750 ரூபாய் சம்பளம் என்ற நிலையில் உழைக்க ஆரம்பித்த எனக்கு முதலில் சென்னை மாநகரம் வழங்கிய கொடை மலேரியா என்ற நோயை. திருவாளர் கொசு அவர்கள், கூவம் ஆற்றிலிருந்து படையெடுத்து வந்து அக்கரை ஓரமாகத் தங்கியிருந்த என்னை நொச்.. நொச்.. என்று நொச்சியெடுத்தார். கம்பெனி ஓனரின் அறிவுரைப்படி டார்டாய்ஸ் கொழுத்தியும் சாகாமல், டார்டாய்ஸின் தயாரிப்பையே கிண்டல் செய்வதைப் போல் போர்த்தியிருந்த போர்வைக்குள்ளும் வந்து கடித்து பேதியை உண்டாக்கியது.

நான் தங்கியிருந்த வீட்டின் பாத்ரூமைத் தவிர மற்ற அனைத்து இடங்களிலும் தினமும் ஒரு இடமாக மாறி மாறி படுத்துவிட்டேன். ம்ஹ¤ம்.. கொசுவார் என்னை விடவேயில்லை. கடைசியில் மானாவரி மகசூல் மாதிரி என்னை கொசுக்கூட்டம் என்னை அப்பிக் கொண்டதால் மருத்துவமனைக்குத் தூக்கிச் செல்லப்பட்டேன். அங்குதான் ஒரு பெண் மருத்துவர் மிகவும் அலட்சியமாகச் சொன்னார்.. வேறென்ன.. மலேரியாதான் என்று.. அன்று மாலையே என்னை மதுரைக்கு பார்சல் செய்தார்கள்.

ஆனாலும் மெரீனாவின் கடற்காற்றும், கன்னிமாராவின் புத்தகங்களும், சினிமா தியேட்டர்களும் "என்னை வா.. வா.. கண்ணா.." என்றழைக்க மீண்டும் சென்னை விஜயம். இப்போது சம்பளம் 250 ரூபாய் கூட கிடைத்து ஆயிரமானது.

காலை டிபன் 4 இட்லி, மதியம் 3 புரோட்டோ, இரவு 3 புரோட்டா, 1 ஆம்லேட் என்று சிக்கனத்திலும் சிக்கனமாகச் சாப்பிட்டு ஆறே மாதத்தில் மறுபடியும் டைபாயிடு காய்ச்சலை வாங்கிக் கொண்டுதான் மதுரை சென்றடைந்தேன்.

ஆடிய காலும், பாடிய வாயும் சும்மா இருக்காது என்பார்களே.. அதேதான்.. உடல் நலமடைந்து சிக்கன் பிரியாணி சாப்பிடுகின்ற அளவுக்கு வந்தவுடன் அன்று இரவே சென்னைக்கு எடுத்தேன் டிக்கெட்டு. இப்போது வேறு ஒரு இடத்தில் வேலை. நல்ல வேலை. மூன்றரை மடங்கு சம்பள உயர்வுடன்.. கேட்கவா வேண்டும்..?

இதன்பின்தான் எனக்குள் புகுந்த விதி தலைகால் தெரியாமல் ஆட ரம்பித்தது. ஒரு நல்லவனை, பண்பானவனை எந்த அளவுக்கு அலைக்கழிக்க வைக்க முடியுமோ அத்தனையும் செய்தது இந்த சென்னை மாநகரம்.

வாங்குகின்ற சம்பளத்தில் அரைவாசி சினிமாவுக்கும், கால்வாசி டிரெஸ்ஸ¤க்கும், மீதி கால்வாசி வீட்டுச் செலவுக்கும் போய்விட.. வாழ்க்கை எப்போதும் கைல காசு, வாய்ல தோசை கதைதான்.. எந்தச் சேமிப்பையும் செய்யவிடாமல் என்னை ஆட்கொண்டன சென்னையின் வசீகரமான பக்கங்கள்.

இரவில் கொத்து புரோட்டா 3 ரூபாய்க்கு கிடைக்கிறதே என்றெண்ணி கையேந்தி பவனில் வெட்டு, வெட்டு என்று மூன்று வருடங்கள் வெட்டிய பிறகே எனக்குத் தெரிந்தது.. நான் வெட்டியது மே.. மே.. என்று ஈனஸ்வரத்தில் அனத்தும் ஆட்டின் கறியல்ல.. மா.. மா.. என்று அலங்காரமாக கனைக்கும் மாட்டின் கறி என்று.. அன்றைக்கு எத்தனை விரல்களை வாய்க்குள் விட்டால்கூட, வாந்தி வராது என்ற நிலை எனக்கு.. எப்படி வரும்?

வடபழனி ராம் தியேட்டரில் பிளாக்கில் டிக்கெட் வாங்கிவிட்டு பேண்ட்டின் பின்பாக்கெட்டைத் துழாவியபோது பர்ஸ் பிக்பாக்கெட்டில் காணாமல் போயிருந்தது.. தியேட்டர் முழுவதும் துழாவு துழாவென்று துழாவியபோது டிக்கெட் விற்றவனே நான்கு பேரை அழைத்து என் முன்னே நிறுத்தி சமரசப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி என்னுடைய பர்ஸில் இருக்கும் பணத்தில் 25 சதவிகிதம் எனக்கு.. 75 சதவிகிதம் அவர்களுக்கு என்று கையெழுத்திடாத சமாதானப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி என் கண் முன்னாலேயே அவர்களிடமிருந்து பர்ஸை வாங்கி பணத்தைப் பிரித்துக் கொடுத்து "போய் படம் பாரு ராசா.." என்று சொல்லியனுப்பியபோது திரையில் 'கலைச்சேவை' செய்து கொண்டிருந்த ஷகீலாகூட, என் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் என் காலியான பர்ஸே என் மனக்கண்ணில் அமர்ந்திருந்தது.

தங்கியிருந்த மேற்கு மாம்பலம் மேன்ஷனில் இரவு ஒரு வேளை மட்டும் தங்கிக் கொள்கிறேன் என்று வந்த தூரத்துச் சொந்தத்து நண்பன் ஒருவன் விடியும்போது என் அறை நண்பர்கள் மூன்று பேரின் பேக்கையும், பணத்தையும் அபேஸ் செய்து கொண்டு எஸ்கேப்பாயிருந்தபோது(என்ன கஷ்டமோ?) கட்டிய கைலியோடு மதியம்வரைக்கும் உட்கார வைத்து ஆளாளுக்கு கேள்வி மேல் கேட்க, திண்டுக்கல் மலைக்கோட்டை மாரியம்மனும், அபிராமியம்மனும், திருமலைக்கேணி முருகனும் துணைக்கு வராமல் நட்டாத்தில் என்னை விட்டபோதுதான் சென்னையின் தூர நேசம் எனக்குப் புரிந்தது.

தேவி தியேட்டரில் செகண்ட் ஷோ படம் பார்த்துவிட்டு எல்.ஐ.சி. பஸ்ஸ்டாப்பில் பஸ்ஸ¤க்கு காத்திருந்தபோது சந்தேக கேஸில் போலிஸிடம் மாட்டி, கடைசியில் பாக்கெட்டில் இருந்த சில்லரை காசுகளைகூட விடாமல் பிடுங்கிக் கொண்டு போன அந்த கான்ஸ்டபிள்களை இப்போது நினைத்தாலும் சுட்டுவிடலாம் என்று கோபம் வருகிறது. பின்ன தேவி தியேட்டர்ல இருந்து மேற்கு மாம்பலத்துக்கு நடந்து பாருங்க தெரியும்..

இந்தியக் குடிமகன்களில் நானும் ஒருவன் என்பதை நிரூபிக்க பாஸ்போர்ட் எடுக்க முயற்சித்தேன். வரிசையில் நின்றேன். என் முறை வருவதற்கே 3 மணி நேரம் ஆனது. அப்ளிகேஷனை வாங்கியவுடன் போட்டோ சரியில்லை. வேற போட்டா எடுத்திட்டு வாங்க என்று முகம் பார்க்காமலேயே சொன்ன அந்த ஊழியர் எனக்குப் பின்னால் வந்த மூஞ்சி இருக்கா இல்லையா என்ற தோரணையில் புகைப்படம் வைத்திருந்த ஒருவரிடமிருந்து 'கவரை'யும், அப்ளிகேஷனையும் வாங்கியது கண்டு என் காதில் புகை வந்ததுதான் மிச்சம்.

முதன்முதலாக டூவீலர் வாங்கிவிட்டு முதல் நாள் காலையிலேயே பீச் வரை வந்து கெத்தாக வாக்கிங் செய்துவிட்டு லஸ் கார்னரில் படு ஸ்பீடாகச் சென்று ஒரு மாருதி காரில் மோதி காரின் பின் பக்கக் கண்ணாடியை உடைத்தது எனக்கு நினைவிருக்கிறது. ஆனால் அக்காரில் இருந்து இறங்கிய அம்மணியைப் பார்த்து பரிதாபமாக முழிக்க, "புதுசா.. பார்த்து ஓட்டுங்க.." என்று சொல்லிவிட்டு அலட்சியமாகச் சென்ற அந்தத் தாரகையை இப்போதும் சினிமாவிலும், டிவியிலும் பார்க்கும்போதெல்லாம் கையெடுத்துக் கும்பிடுகிறேன்.

நான் பங்கு கொண்ட ஒரு ஷூட்டிங்கில் லேட்டாக வந்ததால் எனக்கு சாப்பாடு வராமல்போக, எனக்குச் சாப்பாடு போடாமல் நான் டேக்கிற்கு வரமாட்டேன் என்று சொல்லி என்னைச் சாப்பிட வைத்துவிட்டு பின்பு கேமிரா முன் வந்து நின்ற அந்த மிகப் பெரிய நடிகையின் செய்கையைப் பார்த்து(அன்றைக்குத்தான் நான் அவர்களை முதன் முறையாகப் பார்த்தேன்-இரண்டு மணி நேர நட்புதான்) சென்னையிலும் சில மக்கள் இருக்கிறார்கள் என்று உணர்ந்து கொண்டேன்.


எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக,

1995-ம் ஆண்டு ஜனவரி 1. மாலை : 4.30 மணி. இடம் : சென்னை மெரீனா கடற்கரை.

12-B பஸ்ஸில் இருந்து இறங்கிய நான், கடலை நோக்கி நடந்த அந்தப் பத்து நிமிடங்கள் நான் நானாகவே இல்லை.

கடல் அருகில் நெருங்க, நெருங்க.. பிறந்த மண்ணில் இருந்து விலகி தூர தேசத்திற்குப் பயணமானவன் மீண்டும் பிறந்த மண்ணைத் தொட்டவுடன் அவன் இல்லம் அருகில் செல்லச் செல்ல அவனுக்குள் ஒரு கண் காணாத உற்சாகமும், தவிப்பும் ஏற்படுமே.. அது மாதிரியான ஒரு உணர்வு.

பிரமிப்பும், அச்சமும், பயமும், திகைப்பும் மனதில் மேலோங்கி நிற்க வங்காள விரிகுடா கடலில் கால் வைத்தவுடன் என்னையறியாமல் நான் சொன்ன வார்த்தை, "ஆத்தி.. எம்புட்டு தண்ணி.."

உண்மைதான். எனது பிரமிப்புக்கு காரணம், அந்த 25 வயதுவரை நான் கடல் என்ற ஒரு பூச்சாண்டியை நேரில் கண்டதில்லை.. திரைப்படங்களில் பார்த்ததோடு சரி..

இழுத்துச் செல்லும் அளவுக்கு பேராசையுடன் தேடி வந்த அலைகளில் புரண்டு எழுந்த நான் சிறுபிள்ளைத்தனமாக குதூகுலத்துடன் போட்டிருந்த உடையுடன் நனைந்து, நனைந்து எழுந்ததை வெட்கத்துடன் சொல்லித்தான் ஆக வேண்டும். இது வேறு வகை சந்தோஷம்.

சென்னை வாழ்க்கையில் நான் மிகப் பெரியதாக இன்றும் நினைத்துப் பார்ப்பது, கால் பதித்த அன்றைய மாலையே எனது வாழ்க்கையில் நான் பிரமிப்பாய் பார்த்தது, கேட்டது, நினைத்த வங்கக் கடலை நேரில் கண்டதுதான்.

அமைதியாய், அழகாய் பொங்கி வந்து கொண்டிருந்த கடலன்னை மூன்று வருடங்களுக்கு முன் சுனாமியாய் பொங்கியெழுந்து அவளை வணங்கி வந்த அப்பாவிகளை தன்னுள் இழுத்துக் கொண்ட செயல் சென்னையின் துரதிருஷ்டம்தான்.

சென்னை. வராதவர்களுக்கு சொர்க்கம். கேட்டவர்களுக்கு ஏக்கம். ஆனால் வந்தவர்களுக்கு.. விட்டுவிட்டுப் போகவும் முடியவில்லை. இருக்கவும் முடியவில்லை என்ற நிலைமை.

விலைவாசிகள் கிரையோஜெனிக் ராக்கெட்டில் மேலே மேலே போய்க் கொண்டிருக்க.. நியாயமான சம்பளம் கொடுக்கும் நல்லவர்களின் எண்ணிக்கை ஊழல் செய்யாத அரசியல்வாதிகளின் எண்ணிக்கையைப் போல் குறைந்து கொண்டே போக..

வரும்காலத்தில் சென்னையில் பிச்சைக்காரர்கள், பணக்காரர்கள், திருடர்கள்.. இந்த மூவர்கள் மட்டுமே இருக்க முடியும் என்றே நம்புகிறேன்.

Wednesday, August 22, 2007

சிங்காரச் சென்னை - தமிழ்நதி (விருந்தினர் பத்தி)

எழுத்துக்கும் எனக்குமிடையில் ஒருவித இடைவெளி விழுந்துவிட்டதை,தொடர்பறுந்த நிலையில் கைகட்டிப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் இத்தருணத்தில்,சென்னைப் பட்டினம் பற்றி எழுதும்படி பொன்ஸ் கேட்டிருக்கிறார். சென்னையைப் பற்றி ஏற்கெனவே இரண்டு தடவைகள் எழுதிவிட்டேன். அதன் சாயல் இந்தப் பதிவிலும் இடம்பெறக்கூடும் என்ற அச்சம் மேலிடுகின்றபோதிலும் பிரியத்திற்குரியவர்கள் கேட்கும்போது மறுக்க முடியவில்லை. இந்த வரியை எழுதும்போது அடுத்த வரி என்ன எழுதப்போகிறேன் என்று எனக்குத் தெரியாது.

எந்த நகரமாக இருப்பினும் அவரவர் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை முறை மற்றும் அப்போதைய மனோநிலையைப் பொறுத்தே பார்வைகளும் அமையும். மரணங்கள் மலிந்த பூமியில் சவப்பெட்டிகள் செய்பவன் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதைப் போலொத்ததெனும் குரூரமான உதாரணத்தையே இங்கும் சுட்டவேண்டியிருக்கிறது. இரக்கமேயில்லாமல் வெயில் எறித்து எரிக்கும் கொடுங்கோடை நாட்களில் சென்னையைச் சபித்திருக்கிறோம். அதிலும் க்குவரத்து நெரிசலுள் மாட்டிக்கொள்ள நேரும்போது உடல் கொதித்துப் போகிறது. மனம் கோபத்தினால்
செய்யப்பட்டதாகிவிடுகிறது. உரசினால் பற்றிக்கொள்ளுமோ என்றஞ்சுமளவிற்கு உடல்கள் வெயிலை வேண்டுமளவிற்குக் குடித்தபிறகே வீடு வந்தடைகிறோம்.இம்மாநகரின் நடுத்தர வர்க்கத்தவர்களால் குடிதண்ணீரை மட்டுமே வாங்கமுடிகிறது. சுத்தமான காற்று இன்னும் விற்பனைக்கு வரவில்லை.மின்விசிறிகள் தோற்றுக்கொண்டிருக்கும் நெருப்புத்துண்டங்களாலாக்கப்பட்ட வீடுகளுள் வாழ்வதென்பதையும் வாழ்க்கை என்றுதான் சொல்லவேண்டியிருக்கிறது.இடுப்புகளின் நொடிப்புகளால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டிருக்கும் தொலைக்காட்சித் திரைகளில் எப்போதாவது பச்சைப் புல்வெளிகளும் மலர்களும் தென்படுகின்றன.

இன்றைக்கு சென்னையில் மழை பெய்தது நண்பர்களே! மழை என்றால் பெருமழை ஜன்னல்கள் சட்டங்களோடு அடித்துக் கும்மாளமிட்டன. 'பல்கனி'யில் கிடந்த 'அன்னா கரீனினா' நனைந்துபோனாள். வாசலில் நிற்கும் பெயர்தெரியாத மரம் மஞ்சளாய் பூத்திருக்கிறது. இந்த ஜன்னல் வழியாகப் பார்க்கும்போது மலைகளற்ற ஊட்டி போலிருக்கிறது என்று சொன்னால் நீங்கள் கோபித்துக்கொள்ள மாட்டீர்கள்தானே…? வேப்பமரங்களின் சிருங்காரமோ சொல்லத் தேவையில்லை.இலைகள் சுருண்ட கிளைகள் மழையின் அழகில் நாணித் தலையைத் தாழ்த்திக்கொண்டு விட்டாற்போலிருக்கின்றன. 'என்னைக் குளிர்த்து'என்று அவை தாழ்ந்து நிற்கிற அழகை அள்ளிக் கண்களுள் நிறைத்துக்கொள்ள இயலாமற் போனதையிட்டு வருத்தமாக இருக்கிறது. யன்னல் வழியாகத் தெரிந்த கடல் சற்று முன்னர் வரை வானத்தின் கருஞ்சேலையில் பாதியைத் தானும் இழுத்துப் போர்த்திக்கொண்டு
படுத்திருந்தது. கருமை தண்ணீராகக் கரைந்து வழிந்ததும் இப்போது நீலமாய் தன்னியல்பாய் அலையடித்துக்கொண்டிருக்கிறது.

சென்னையோ மடகாஸ்கரோ காலநிலையைப் பொறுத்தே நகரங்களின், கிராமங்களின் முகங்கள் எழுதப்படுகின்றன. இங்கே மழை தெருவெல்லாம் சிறுபிள்ளைபோல துள்ளிவிழுந்துகொண்டிருந்தபோது, விருதுநகரில் வசிக்கும் நண்பர் ஒருவர் கோபத்தோடு சொன்னார் 'இங்கே மொட்டை வெயிலடித்துக்கொண்டிருக்கிறது'என்று.'நீங்கள் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள்'என்று கொசுறாய் ஒரு வரி சேர்த்துக்கொண்டார்.

மழை மலர்த்தும் வெயில் கொழுத்தும் சென்னையை வர வர பிடிக்கவாரம்பித்திருக்கிறது. பழகிய வீட்டைப் பிரிய மனம்வராத குடித்தனக்காரர்களைப் போல, இங்கு வாழும் நாட்கள் வளர வளர இந்த நிலத்துடனான நெருக்கம் அதிகரித்துக்கொண்டே செல்கிறது. 'சென்னையில்
மரங்கள் இல்லை'என்பவர்களை ஒரு தடவை அடையாறு பக்கம் வந்து பார்க்கச் சொல்லவேண்டும். மரங்களடர்ந்த அந்தச் சாலையை மூடிய நிழல்கள் வெயிலுக்கு நிச்சயமாக வெறுப்பேற்றுவன.

'உலகம் அழிந்துபோகப்போகிறது... எல்லோரும் ஓடித் தப்பிக்கொள்ளுங்கள்'என்று யாரோ அப்போதுதான் வந்து அறிவித்துவிட்டாற்போல வீதிகளெங்ஙணும் வாகனங்கள் அலறியடித்துக்கொண்டு செல்வதைப் பார்க்கும்போது எரிச்சலாகத்தானிருக்கிறது.எங்கெங்கிலும் கையேந்தும் பிச்சைக்காரர்கள், தெருவோரங்களில் படுத்திருக்கும் நடைபாதைவாசிகள்,பசியோடு அலையும் தெருநாய்கள் இவர்களின்,இவற்றின் கண்களிலிருந்து குற்றவுணர்வோடு தப்பித்து ஓடவேண்டியுமிருக்கிறது. 'பக்கத்து வீட்டுக்காரனோடு தகராறு! குழந்தையைத் தரையில் அடித்துக் கொலை செய்த டீமாஸ்ரர்'என்ற பத்திரிகைத் தலைப்பைப் பார்த்துப் பதறவேண்டியிருக்கிறது. என்றாலும் 'போங்கடா… நீங்களும்…'என்று இந்த உயிரை எறிந்துவிட்டுப் பரலோகம் போய்விட முடிவதில்லை.

ஏனென்றால், இந்தச் சென்னையில் மரங்கள் இருக்கின்றன. பார்த்துக்கொண்டே…பார்த்துக்கொண்டே…. பார்த்துக்கொண்டே….இருக்கக்கூடிய கடல் இருக்கிறது.எப்போதாவது மழை பெய்கிறது. எனது புத்தக அலமாரியில் வாசிக்கப்படாத பல புத்தகங்கள் இருக்கின்றன.சில மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களுள் நல்ல இதயம் கொண்ட நண்பர்கள் இருக்கிறார்கள். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக நாங்கள்சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்கும்போது விமானங்கள் வந்து குண்டு போடுவதில்லை.காலையில் நிச்சயமாக எழுந்திருக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கையோடு உறங்கச்செல்ல முடிகிறது. மிக முக்கியமாக, பிள்ளைகள் உயிரோடு இருக்கிறார்கள்.

சென்னை/ பக்கத்துவீட்டு ஜன்னல் புன்னகை - த. அகிலன் (விருந்தினர் பத்தி)

சென்னை என்கிற வார்த்தை எனக்குத் தெரிகிறபோது. ஒரு 8 வயதிருக்கும். கட்டுங்கடங்காமல் காட்டுக்குள் குகைகளிற்குள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் விசத்திரக்குள்ளர்களையும், முகமூடி வீரர் மாயாவியையும் அவரது காதலி டயானாவையும் ராணி காமிக்ஸ் புத்தகத்தில் புரட்டி முடிந்து ஆவலடங்காமல் கடைசி மட்டைவரை படித்துவிடுகிறபோது எனக்கு தெரிந்த வார்த்தை சென்னை- 600018 என்று நினைக்கிறேன்.
பிறகு சென்னை இந்திய புத்தகங்கள் வழியாகவும் சினிமா வழியாகவும் மிகவும் பரிச்சயமான பக்கத்து வீட்டு ஜன்னலில் ஒளிர்கிற புன்னகை போலாகிவிட்டது. நான் சென்னையில் வசிக்கநேரிடும் என்று அப்போதெல்லாம் நான் நினைத்து பார்த்தது கிடையாது. இப்போது நான் ஒரு சென்னை வாசி. அதன் பிரமிப்புக்களை எல்லாம்தாண்டி அதன் வாழ்வியலுக்குள் என்னை நுழைத்துக்கொண்டு விட்ட சராசரி நகரவாசியான பின்பு எனது கற்பனையில் இருந்த சென்னை கொஞ்ச இடங்களில் தகர்ந்து போய்விட்டிருக்கிறது. கொஞ்ச இடங்களில் இன்னும் ஒரு பெரிய நாற்காலி போட்டு உட்கார்ந்து கொள்கிறது.

ஒரு திசை தெரியாப் பயணியைப்போல் நான் நுழைந்த ஆரம்பங்களில் சென்னை என்னை திக்குமுக்காட வைத்திருக்கிறது. இந்தப் பெருநகரின் வாய் எங்கே என்னை விழுங்கி ஏப்பம் விட்டுவிடுமோ என்கிற தயக்கம் இருந்துகொண்டே யிருந்தது. திருவிழாவில் தொலைந்து போன குழந்தையைப்போல் மிரள மிரள விழித்திருக்கிறேன். செம்மண் புழுதியுடன் குண்டுச்சத்தங்களால் நிறைந்து வழியும் ஊரிலிருந்து வந்த எனக்கு இந்த நகரத்தின் இரைச்சலும் பெற்றோல் புகையும் அதிசயமாகத்தான் இருந்தன. எனக்கு சென்னையில் முதல் முதலாக அழகாக தெரிந்தது விளம்பரத்தட்டிகள் தான். டயரில் இருந்து தங்கம் வரைக்கும் அழகழகான பிகர்களை போட்டோ புடீச்சு யப்பா எத்தினை வளைவுகள் நெளிவுகள் மேடுகள் ( நான் தெருக்களில் சொல்லேறன்.) எங்கெங்கு காணிலும் விளம்பரங்கள். எங்கேயாவது மண்டையோடு படம்போட்டு மிதிவெடி கவனம் என்கிற விளம்பரங்களை மட்டுமே பார்த்திருந்த எனக்கு இது ஆச்சரியமான ஒரு அனுபவமாக இருந்தது.

ஆனால் என்னதான் இருந்தாலும் எனக்கு சென்னை ஒரு அழுக்கு நகரம் என்கிற மாதிரியான உணர்வு இருந்து கொண்டேயிருக்கிறது. சென்னை குப்பையில் கிடக்கும் ஒரு வைரம் என்பதனாலோ!!.

சென்னைக்கு வந்த முதல்வாரத்தில் விக்கி அண்ணாவின் மோட்டார் சைக்கிளில் பயணித்தபோது வியப்படங்கவில்லை எனக்கு. அது ஒரு அற்புதமான அனுபவம். எங்கேயோ ஒரு விமான நிலையத்தில் இருந்து இறங்கி வந்து குளிர்சாதன வசதி செய்யப்பட்ட வண்டிகளில் பயணித்து நட்சத்திர விடுதிகளில் தங்கி அப்படியே பறந்து விடுகிற எல்லோரும் சென்னையின் உயிரற்ற ஒரு வெறும் கூட்டை மட்டும் தான் பார்க்கலாம். சென்னையை உயிரும் துடிப்புமான சென்னையாகப் பார்க்க அதன் பேருந்துகளிலோ, மின்சார ரெயிலிலோ , அல்லது ஆட்டோக்களிலோ பயணம் செய்து பார்த்தால் மட்டுமே சென்னையை அதன் உயிர்த்துடிப்புடன் அதன் உயிரின் அசைவை அனுபவிக்கலாம்.

மெட்ராசை சுத்திப்பாக்க போறேன்
மெரினாவில் வீடு கட்டபோறென்….

ஒரு பாட்டிருக்கிறது இல்லையா. அப்படி மெரினாவில் ஒரு வீடுகட்டலாம் என்று ஒரு ஆசை வரும்.( சுனாமியும் தான் வரும்) மெரினாவை பார்க்கின்ற போதெல்லாம். தின்னத் தின்ன தீராத சுண்டலைப்போல மெரீனா நீண்டு கிடக்கும். அதன் அழகில் சொக்கிப்போய் கால்நனைக்கலாம் பூக்களாய் உடைந்து சிதறும் நுரையில் சென்னை அழுக்கல்ல அற்புதம் என்று தோன்றும் ஒரு கணம். இரவின் மெரீனா அழகோ அழகு. ஒரு பௌர்ணமி இரவில் மெரீனாவில் யாருமற்ற ஒரு மணற்பரப்பில் (அதைத் தேடிக் கண்டு பிடிப்பது கஸ்டம்) எனை மறந்து உட்கார்ந்து கொண்டிருந்திருக்கிறேன். அந்த அனுபவம் அற்புதமானதுதான். போன வருடப்பிறப்பன்று நான் சென்னையில் பார்த்த குதூகலம் என்னை ஆச்சரியப்படுத்தியது. அதை ஒரு பதிவாகவும் இட்டிருந்தேன். இரவின் மெரீனா மட்டுமா அழகு எங்காவது மொட்டைமாடியில் உட்கார்ந்து கொண்டு வெறுமனே கண்முன்னே விரிகிற சென்னையின் ஒளிப்புள்ளிகளை ரசித்தபடி இருக்கலாம் அதுவும் சுகானுபவம்.
மெரினா நிறைய வெள்ளந்திகளை அடையாளம் காட்டும். எங்கேயோ ஒரு கிராமத்தில் இருந்து தன் பொண்டாட்டியை கூட்டி வந்து எம்.ஜி.ஆர் சமாதியை காட்டி தொட்டு வணங்கிப்போகிறபோது எனக்கு புரிந்தது எம்.ஜி.ஆரின், அண்ணாவின் மீதும் மக்கள் கொண்டு அன்பும் அவர்களின் மக்கள் தொண்டும். அதற்கெல்லாம் ஒரு படி மேலே போய் எரிகிற தீபத்தின் வாயு வெளிவிடுகிற இரைச்சலை தலைவர் குரல் என்று பொண்டாட்டிக்கு விளக்கம் கொடுத்து அது கல்லறையில் காதுவைத்து "அப்படியா மாமா" என்று விழி விரிக்க ஒரு தெனாவெட்டாக வேட்டியை இன்னும் உயர்த்திக்கட்டியபடி நடக்கிற வெள்ளந்திகளை பார்த்துக்கொண்டேயிருக்கலாம்.


ஆட்டோக்காரர்கள் மீதான அச்சமும் கோபமும் எனக்கு ஏனோ ஊட்டப்பட்டிருக்கிறது. சென்னையின் துடிப்பு ஆட்டோக்கள் தான். ஆட்டோக்கள் இரையாத தெருக்கள் அனாதையைப்போல உணரும் என்று நினைக்கிறேன். மற்றபடி அட்ரஸ் இல்லாத தெருக்களையும் கூட ஆட்டோக்கள் அறியும். ஆட்டோக்காரர்கள் ஏமாற்றுக்காரர்கள் கடத்தல் காரர்கள் என்கிற மாதிரியான ஒரு பிம்பம் எனக்குள் இருந்தது. ஒரு வேளை சினிமாக்காரர்கள் பத்திரிகைகள் எற்படுத்திய பிம்பமாய் அது இருக்கலாம். ஆனால் சென்னையின் பஸ் ரூட்கள் இலக்கங்கள் தெரியாத ஆரம்ப நாட்களில் நான் ஆட்டோக்களின் ராஜாவாக இருந்தேன். எனக்கு ஆட்டோக்காரர்கள் ஊர் சுத்திகாட்டியதாய் தெரியவில்லை. (எனக்கே தெரியாம அல்வா கொடுத்துவிட்டார்களோ தெரியாது) ஆனால் ஒரு மழை நாளில் தீடீரென்று ஏறிய குமார் அண்ணாவின் ஆட்டோவில் இப்போதெல்லாம் போன்போட்டு வரச்சொல்லி ஏறிப்போகுமளவுக்கு நெருக்கமாகமுடிந்தது. அதனால் ஆட்டோக்காரார்களைக் குறை சொல்ல முடிவதில்லை. அதற்கெல்லாம் மேலாக போலீஸ்காரர்களின் பாசையில் சொன்னால் un timeல் பஸ்சைத் தவறவிட்டு மறித்த ஆட்டோக்காரக்கிழவர் சொன்ன கதைகள் அந்த மழைஇரவில் காக்கிச்சட்டையில் ஊறிய ஈரம்போல மனசில் பாரமாக அழுத்தியது. ஒரு புதிய தோழனைப்போல என்னிடம் ஏனோ கபகபவென்று எல்லாவற்றைப் பற்றியும் என்னுடன் பகிர்ந்து கொண்டாரே அந்த அந்நியோன்னியம். அந்த மழைஇரவில் சூடாகக் குடித்த ஒரு சிங்கிள் ரீக்கு நான் பணம் கொடுத்தேன் என்பதற்காக ஆட்டோவுக்குப்பணம் வேண்டாம் என்று அடம்பிடித்து மறுத்துவிட்டுப் போன அந்த கிழவரின் மனசு எல்லாமுமாக சோந்து ஆட்டோக்காரர்கள் பற்றிய அபிப்பிராயத்தை மாற்றியது. அந்த கிழவர் பேசும் போது சொன்னார் "சென்னைக்கு புதுசா அதான் பாத்தாலேதெரிதே. ரொம்ப உசாராஇருக்கணும் தம்பி. மோசக்காரப்பய ஊரு. நான் 46 வருசமா மெட்ராசில வண்டி ஓட்டுறேன். என்னை வாழவைக்கல தம்பி மெட்ராசு… அதிஸ்டம் வேணும்பா ஏமாத்துக்காரனுகதான் ஜயிக்கிறான். குரலுடைந்து பிறந்த அந்த வார்த்தைகள் இன்னமும் ஒலிக்கிறது.


ரங்கநாதன் தெருவுக்குள் முதல் முறைபோனால் மிரண்டு நசுங்கி வியர்த்துக் கொட்டிப்போகும். போகப்போகச் சரியாகும். என்னதான் கரும்புச் சக்கைகளை கவிழ்த்து தெருமுழுக்க கொட்டியிருந்தாலும் என்ன அழகு எத்தனை அழகு என்று பாடிக்கொண்டே திரும்பித் திரும்பி எதைப்பார்ப்பது எனத்தெரியாமல் (நான் கடைகளை சொல்றேன்) கழுத்து வலித்துப்போவதும் ஒரு சுகம்தான். அப்டியே ஒரு மாலை 5 மணிவாக்கில தி.நகர் போயிட்டு மாம்பலம் ரெயில்வே ஸ்ரேசன் வந்தீங்கன்னு வையுங்க பாக்கலாம் சென்னையின் ஜனத்தொகை எப்படிப்பட்டதென்று. ஏதாவது ஒரு கூபே வாசலுக்கு நேரே நிண்டீங்கண்டா சரி தானாவே உள்ள ஏத்துவாங்க. அவ்வளவு கூட்டம். என்னதான் ரயில்வேத்துறை பிரச்சாரம் பண்ணிணாலும் கம்பியைப்பிடித்து தொங்கிக்கொண்டே பயணம் செய்கிற வவ்வால்களின்(பதிவர் அல்ல) சாகசங்கள் காணச் சகியாதவை.

மற்றபடி மின்சார ரயில் அலைபாயுதே படத்தில் வருகிறமாதிரி மனசுக்குள் பூப்புக்கிற மத்தாப்பு அனுபவம் தான். ஏதோ அறியா வயதில் யாழ்தேவியில் பயணம் போன எனக்கு தடுக் துடுக் என்று அடிக்கடி கடக்கிற அல்லது வருகிற மின்சார ரயில் ஒரு புழகாங்கித அனுபவம் தான். ஆயிரம்தான் கூட்டம் இருந்தாலும் ரயில் பயணம் என்பது சிலிர்க்கும் அனுபவம் மெட்ரோ ரயிலில் ஏறாதவன் நரகத்துக்குப் போகட்டும் (யார்ப்பா யாரோ ஒரு ஆபீசர் குரல் கேக்குது அதுவே ஒரு நரகம் தான்னு) என்னதான் இருந்தாலும் சென்னையின் மின்சார ரயிலின் நிரந்தரப் பயணிகளை என்றைக்கு அது இறக்கிவிடப்போகிறதோ தெரியவில்லை.

அதான் நான் பிச்சைக்காரர்கனை சொல்கிறேன். என்னதான் சிலிர்க்கும் அனுபவமாயிருப்பினும். அவர்களின் பாடல் அல்லது இரக்கும் குரல் ஒலிக்கத் தொடங்குகையில் தண்டவாளத்தின் தடதடப்பு மனசுக்குள் தொற்றிக்கொள்கிறது. திடீரென்று வண்டியின் வேகத்தில் தொற்றி ஏறிக்கொள்கிற 5 வயது சிறுமியும் அவ ஆத்தாவும் வாசலருகில் உட்கார்ந்து கொள்கிறார்கள். ஆத்தா தோளில் முடிச்சுப்போட்டு இறுக்கிய இன்னுமொரு குழந்தை. அதுவும் சில ஆண்டுகளில் இப்படித்தான் ஆகும். அந்த 5 வயது சிறுமி திடீரென்று ஒரு ஜிம்னாஸ்டிக் காரியையைப்போல் சின்ன வளையத்தை வைத்துக்கொண்டு ஏதோ வித்தை மாதிரி செய்வாள் யாரும் பார்க்கிறார்களா என்பதெல்லாம் அவள் கவனிப்பதில்லை. பிறகு கைகளை நீட்ட தொடங்குவாள் மனிதர்களின் முகங்கள் இறுகத்தொடங்கும். அவள் பொருட்படுத்தாது நீட்டிக்கொண்டேயிருப்பாள் இன்னும் எவ்வளவு நாளைக்குத்தாள் நீட்டிக்கொண்டேயிருப்பாள்….

இன்னுமொரு மனவிழிப் பிச்சைக்காரர். வாயுள் அடங்கிப்போகும் குரலால் பாடியபடி பிச்சை எடுக்கிறார். அவர் குரல் வெளியே எழவேயில்லை கரங்கள் நீண்டிருக்கிறது. அவர் தனது தொழில் குறித்து வெட்கம் கொள்பவராய் எனக்கு பட்டது இருந்தும் அவர் கைகளை நீட்டுகிறார். என்னைக்கடக்கையில் நான் பார்த்தேன் அவரது மூடியவிழிகளில் நீரை. சென்னை கடக்க வேண்டிய துயரங்களில் முக்கியமானது இது.

கோடை வெயிலும், கூவத்தின் மணமும் இல்லாத சென்னையை யாரும் கற்பனை கூடச்செய்யமுடியாது. கூவத்தை கடக்கையில் எனக்குத் தோன்றும் "கந்தகத்தின் வாசனைவிடவும் கூவத்தின் மணம் மேலானது." எத்தனையோ சினிமாக்களில் பார்த்த நேப்பியர் பாலத்தை நேரில் பார்க்கிறபோது வியப்பேதும் எழவில்லை மாறாக ஏமாற்றம் மிஞ்சுகிறது. சின்னச்சின்ன துயரங்கள் இருந்தாலும் சென்னையில் மட்டும் தான் வாழ்வின் எல்லாத்தரப்பு வருமானமுள்ளவர்களாலும் பிழைக்க முடிகிறது அல்லது சாப்பிட முடிகிற நகரமாயிருக்கிறது. குப்பங்களும் கோபுரங்களும் இங்கேதான் சாத்தியம். ஆழ்வார் படத்துக்கு 600 ரூபாய்க்கு டிக்கெட்டும் பள்ளிக்கூடம் படத்துக்கு 60 ரூபாய் டிக்கெட்டும் இங்கேதான் சாத்தியம். பிளாட்பாரக்குழந்தையின் உலர்ந்த உதடுகளின் மேல் ஊற்றப்பட வேண்டிய பால் கட்டவுட்டுகளில் வழிவதும் இங்கேதான் சாத்தியம்.

நான் குப்பைபொறுக்கும் சிறுவர்கள் பற்றி விவரங்கள் சேகரிக்கசென்ற ஒரு நண்பருடன் தொற்றிக்கொண்டே போனபோது நிவேதா என்கிற எட்டு வயது சிறுமியைப் பார்த்தேன். நகரசபை குப்பை கொட்டுகிற இடத்தில் தார் சீட் போட்டு இருந்தது அவளது குடியிருப்பு. அண்ணா என்னைய போட்டோ பிடிப்பீங்களா என அப்பாவியாய்க் கேட்கிற அவளிடம் நீ பள்ளிக்கு போவியா எனக்கேட்டேன் மௌனமாயிருந்தாள். என்ன செய்வாய் பால்பாக்கெட் பொறுக்குவேன் என்கிறாள். குப்பைகளோடு குப்பைகளாய் வசிக்கிறார்கள்.

கடைசியில் அவளைப் போட்டோ எடுப்பதற்காக சரி எடுக்கிறன் நில்லு என்றபோது அவள் சொன்னாள் அண்ணா அந்த "விஜய் போட் பக்கத்தில வச்சி எடுங்க" அந்த குப்பை அள்ளும் மனிதர்கள் எல்லாருமாகச் சோ்ந்து விஜய்க்கு ஒரு வினைல் போர்ட்டு வைத்திருக்கிறார்கள். ரசிகர் மன்றமாம். அவள் வெள்ளந்தியாய்ச் சிரித்தாள் இங்க பாருங்கண்ணா என்பேரும் இருக்கு.

எல்லாவற்றைக் கடந்தும் சென்னை வாசிகளிடம் நேசமிருக்கிறது எங்கெங்கிருந்தோ வந்து அடைகிற கூடாயிருக்கிறது சென்னை.(ஹி ஹி ஹி நானும் ஒரு குஞ்சில்லையா அதாங் ஆ). ஆனாலும் நடுத்தர வர்க்கத்தின் குரலாய் எப்போதும் சென்னையில் எதிரொலித்துக்கொண்டேயிருக்கிறது.
சென்னைப்பட்டணம் எல்லாம் கட்டணம்.


என்னதான் இருந்தாலும் பக்கத்துவீட்டு ஜன்னலுக்குள்ளால் பார்த்த சென்னையின் புன்னகையை நேரில் பார்க்க இன்னமும் அழகு கூடித்தானிருக்கிறது. நான் இன்னமும் பார்த்துத்தீராத சென்னையின் பக்கங்கள் விரிந்து கொண்டேயிருக்கிறது. சென்னை தன் மாய இல்லை இல்லை நிஜ அழகால் எல்லாரையும் வளைத்துப்போட்டு விடுகிறது.

http://agiilankanavu.blogspot.com/

சென்னைக்குப் பொறந்த நாளு

168 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக, சென்னைப்பட்டினமாக உருவெடுத்த தினம் இன்று..

சென்னை தினத்தை முன்னிட்டு லலித் கலா அகாதமியுடன் இணைந்து இந்தியன் ரிசர்வ் வங்கி அறிவுக் களஞ்சியம் என்ற பெயரில் ஒரு கண்காட்சியை நடத்துகிறது. இக்கண்காட்சி வரும் வெள்ளிக்கிழமை வரை நடைபெற இருக்கிறது.

லலித் கலா அகாதமி சேர்மன் பேராசிரியர் பாஸ்கரன் குத்துவிளக்கேற்றி நிகழ்வைத் துவங்கிவைத்தார்.




பல்வேறு கால கட்டத்தைச் சேர்ந்த இந்திய ரூபாய்களையும் காசுகளையும் இங்கே காட்சிப் படுத்தி உள்ளனர்



கள்ள நோட்டுகளை அடையாளம் காட்டும் ரசாயன பயிற்சிகளையும் இலவசமாக செய்து காட்டுகின்றனர்


பார்வை பறிபோன பிறகு ஓவியர் மனோகர் வரைந்த சென்னை குறித்த சித்திரங்களையும் காட்சிப் படுத்தி யுள்ளனர்




சென்னை தினம் குறித்த பிற தளங்கள்.

1. விருபாவின் சென்னை வாரம்

2. சென்னை தின நிகழ்வுகள்

Monday, August 20, 2007

புறநகர் போக்குவரத்து நிலையம் - சில படங்கள்

சமீபத்தில் புறநகர் போக்குவரத்து நிலையம் சென்றிருந்தபோது எடுத்த சில படங்கள்









எல்லாம் சரி.. இந்த அம்பேத்கார் எந்த இடத்தில் இருக்கார்னு சொல்லுங்க பார்ப்போம்:

Thursday, August 09, 2007

பார்க்கிங் பிரச்சனைக்கு தீர்வு!

சென்னையின் முக்கியமான ஷாப்பிங் ஏரியா என்று சொல்ல வேண்டுமானால் அது டி.நகர் என்று தான் சொல்வோம், ஆனால் அங்க போனால் நம்மை வரவேற்கும் முக்கிய பிரச்சனை டிராபிக் அடுத்த விசயம் பார்க்கிங். இந்த பார்க்கிங் பிரச்சனைக்கு ஒரு தீர்வை நம்ம சென்னையை சேர்ந்த பொறியாளர் கண்பிடித்துவிட்டார் என்றே சொல்லலாம்! இன்று அதன் செலவு அதிகமாக இருக்கலாம் கொஞ்சம் காலத்தில் டெக்னாலஜி வளர்ச்சியால் மேலும் குறைந்த விலைக்கு அது வரக்கூடும். கீழே உள்ள வீடியோவை பாருங்க மேட்டர் புரியும்!



Sunday, August 05, 2007

சென்னை வலைப்பதிவர் பட்டறை - அப்டேட் 2!


விக்கி நன்றியுரை கூற, பாலாபாய் பட்டறையின் ஒருங்கிணைப்பாளர்களை அறிமுகப்படித்தி வைத்தார் சென்னை வலைப்பதிவர் பட்டறை வெற்றிகரமாகவும், சிறப்பாக நடந்து முடிந்தது!!!

சென்னை வலைப்பதிவர் பட்டறை - அப்டேட்!



சென்னை வலைப்பதிவர் பட்டறை தற்பொழுது நிலவரப்படி சுமார் 400க்கும் அதிகமானோர் பங்கேற்றனர்!!!

முதல் மாடியில் ஒரு அரங்கில் பினாத்தலார் flash பற்றி பினாத்திக்கிட்டு இருக்கார்!!!


சிங்கையிலிருந்து குழலி தொலைப்பேசியில் நிகழ்ச்சியின் நிலவரங்களை கேட்டறிந்தார் ;)






முதன்மை அரங்கில் இணையத்தில் இன்றைய நுட்பமும் நாளைய தொழிலும் என்ற தலைப்பில் அருண்குமார் உரையாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்!
இட்லிவடை முதன்மை அரங்கில் சைலண்டா ரிப்போர்ட் செய்வதாக செய்தி வெளியாகியுள்ளது! அதை தொடர்ந்து பல குழுக்கள் இட்லிவடையை கையும் மடிக்கணினியுமாய் பிடிக்க ரெடியாகி வருவதாக கேள்வி ;)





Thursday, June 07, 2007

சாகரன் நினைவு மலர்

சாகரன் என்ற கல்யாணின் நினைவாக அச்சிடப்பட்ட நினைவு மலரின் பிடிஎஃப் வடிவம் .

தொகுத்தளித்த பாலபாரதிக்கு நன்றிகள்.
பிடிஎஃப் செய்த சிந்தாநதிக்கு நன்றிகள்.

Sunday, May 20, 2007

கோவை பதிவர் முகாம்: முடிந்தது.



சிரில் அலெக்ஸ் உடன் நடந்த வீடியோ கான்பிரஸ்... நல்ல படியாக நிகழ்வு முடிந்தது. விரிவாக நண்பர்கள் பதிவு செய்வார்கள் என்று எதிர் பார்க்கிறேன்.

கோவை சந்திப்பு - 1

கோவை வலைப்பதிவர் பட்டறை ஆரம்பித்து விட்டது. அறிமுகங்கள் முடிந்து கூட்டம் களை கட்டுகிறது.

--மா சிவகுமார்
மே 20, 2007 - 10.40 am

வந்திருப்பவர்கள (இது வரை)

1. பாலபாரதி
2. மா சிவகுமார்
3. வினையூக்கி
4. மோகன் தாஸ்
5. சென்ஷி
6. பாமரன்
7. முகுந்தராஜ்
8. உண்மைத் தமிழன்
9. எஸ் பி வி சுப்பையா
10. கோவை ரவி
11. பி வின்சென்டு
12. தாமோதரன் சந்துரு
13. சேகுவேரா
14. ஜெயகுமார்
15. லிவிங் ஸ்மைல் வித்யா
16. ராஜா வனஜ
17. பாரதி ராஜா

Monday, April 30, 2007

தினகரன் வசந்தம்: பதிவர் சந்திப்பு செய்தி



நன்றி:- லக்கிலுக்

Wednesday, April 25, 2007

ஒரு வழிப்பாதை

கிண்டி ரயில் நிலையம் அருகில் பாலம் ஏறி இறங்கி, போராடி சர்தார் படேல் சாலையில் திரும்ப வலது புறம் ஒதுங்கினால் செல்லம்மாள் கல்லூரி அருகில் வலது புறம் திரும்ப முடியாது என்று பலகை.

சில நாட்கள் முன்பு நாளிதழில் படித்திருந்த ஒரு வழிப்பாதை ஏற்பாடு மங்கலாக நினைவு வந்தது. கிண்டியிலிருந்து அடையாறு செல்ல வேண்டுமானால் செல்லம்மாள் கல்லூரியின் எதிரில் காத்திருந்து திரும்பாமல், ஒரு வழிப்பாதையாகி விட்ட அடுத்த பகுதியில் சின்னமலை வரை போக வேண்டும். சின்ன மலையிலிருந்து வலது புறம் திரும்பி ராஜ்பவன் நோக்கிப் போகும் போது சைதாப்பேட்டையிலிருந்து கிண்டி போக வேண்டிய வண்டிகளும் சேர்ந்து கொள்கின்றன.

ராஜ்பவன் எதிரில் இடது புறம் திரும்பி அடையாறு. வலது புறம் திரும்பி சர்தார் படேல் சாலையிலிருந்து வரும் வாகனங்களுடன் சேர்ந்து கொண்டு வேளச்சேரி சாலைக்குப் போக வேண்டும் வேளச்சேரி நோக்கிப் போக வேண்டியவர்கள்.

சில கிலோமீட்டர்கள் கூடுதலாக சுற்ற வேண்டியிருந்தாலும், எங்கும் தேங்காமல், காத்திருக்காமல் நான்கு சாலை நிறுத்தங்களை முற்றிலும் ஒழித்து விட்ட இந்த ஏற்பாடு ஏதோ கனவுலகம் போலத் தோன்றியது.

வேளச்சேரியிலிருந்து வந்து அடையாறு போக வேண்டியவர்களுக்கும், கிண்டியிலிருந்து வந்து வேளச்சேரி சாலையில் நுழைய வேண்டியவர்களுக்கும்தான் அதிக தூரப் பயணம். இத்தனை வாகனங்களும் கூடுதலாக செலவழிக்க வேண்டியிருக்கும் எரிபொருள், ஒவ்வொரு நிறுத்தத்திலும் நிற்கும் போது செலவாகும் எரிபொருள், அதனால் ஏற்படும் மன அழுத்தம், நேர விரயம் இவற்றுடன் ஒப்பிடும் போது பெரிய அளவிருக்காது.

மாலை ஐந்தரை மணிக்கு இவ்வளவு எளிதான பயணம், இரவு ஒன்பது மணிக்கு வரும் போதும் எந்தக் குளறுபடியும் இல்லை. காலை வேளைகளில் கூட சுமுகமாக போகிறது என்று நண்பர் அப்புறம் சொன்னார்.

நுங்கம்பாக்கத்தில், எழும்பூரிலிருந்து வரும் போது சாஸ்திரி பவனுக்கு முன்பிருக்கும் சாலை, அதில் வந்து வலது புறமாக திரும்பும் போது உத்தமர் காந்தி சாலையின் ஒரு பகுதி, அதிலிருந்து வலது புறம் திரும்பி ஸ்டெர்லிங் சாலையின் ஒரு பகுதியில் இருக்கும் ஒரு வழிப்பாதையும் இப்படித்தான் இருக்கும்.

இத்தகைய தீர்வுகளை உருவாக்கி, திட்டமிட்டு, நடைமுறைப்படுத்தும் சென்னை மாநகர போக்குவரத்து காவல்துறைக்கு ஒரு ஜே.

Tuesday, April 24, 2007

மக்கள் தொலைக்காட்சியில் சந்திப்பு செய்தி! -வீடியோ



தகவல் தந்த அண்ணன் வடூவூராருக்கு நன்றி!

நன்றி :- மக்கள் தொலைக்காட்சி


22ஆம் தேதி சென்னை வலைபதிவர் சந்திப்பு பற்றிய மற்ற பதிவுகள்:
1. அபி அப்பா
2. இட்லிவடை
3. மா.சிவகுமார்
4. மிதக்கும்வெளி
5. லக்கிலுக்
6. பொன்ஸ்
7. வடுவூர் குமார்
8. பாலபாரதி
9. ஓசை செல்லா

Monday, April 23, 2007

பதிவர் சந்திப்பு - சில பதிவுகள்

கண்ணதாசன் பதிப்பகம் என்ற பலகை வைத்திருந்த தெருவினுள் நுழைந்து வண்டியை பூங்காவின் பின் வாசலில் நிறுத்தி விட்டு நுழைந்தேன். வெயில் இன்னும் தாழ்ந்திருக்கவில்லை. சிமென்டு பாவியிருந்த நடைபாதை வழியே சுற்றிக் கொண்டு வந்தால், தூரத்தில் பளபளக்கும் மொட்டைத் தலை தென்பட பாலபாரதியின் இருப்புப் பளிச்சிட்டது. பாலா, சிறில் அலெக்ஸ், உண்மைத் தமிழன் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். வழக்கமான இடத்துக்குச் சற்று தள்ளி நிழலில் இருந்தார்கள்.

சிறில், இப்போது பழகிப் போனபடி, உற்சாகமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தார். (அருகிலிருந்த நிழல் மேடையில் இன்னொரு குழுவின் சந்திப்பு நடந்து கொண்டிருந்தது.) வெயில் குறையும் வரை இங்குதான் உட்கார வேண்டும். பாலா சரியாக மூன்றரை மணிக்கு சந்திப்பை ஆரம்பித்து விட்டார். தனியாகப் பேசிக் கொண்டிருந்த போஸ்டன் பாலா, விக்கி, ஐகாரஸ் பிரகாஷும் சேர்ந்து கொள்ள அதற்குள் ராமகி ஐயா, தருமி ஐயா, பாலராஜன் கீதா, வந்து சேர்ந்து விட வட்டம் பெரிதாகியிருந்தது. அப்போதே பத்து பேருக்கு கிட்ட சேர்ந்து விட்டோம் என்று நினைவு.

முதலில் சாகரனுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் சிறுமலர் வெளியீடு, நான் கொடுக்க பாலராஜன் கீதா பெற்றுக் கொண்டார். ஒரு நிமிட மௌன அஞ்சலி. பெட்டகம் குறித்து சிறில் பேசுவார் என்று அவரை முதலில் ஆரம்பிக்கச் சொன்னார் பாலா, திரையரங்கில் ஆரம்ப நிமிடங்களில் ஒவ்வொருவராக வந்து சேர முதல் காட்சிகள் கொஞ்சம் சிரமப்பட வேண்டியிருக்கும்.

  • இணையப் பயனாளிகளில் மூத்த குடிமக்களான சிறில், போஸ்டன் பாலா, ஐகாரஸ் பிரகாஷ் சேர்ந்து கொள்ள பெட்டகம் குறித்த விளக்கமான விவாதம் நடந்தது. பாலபாரதி தனது சந்தேகங்களைக் கேட்டுத் தெளிவு படுத்திக் கொண்டார். இன்னும் அதிகமான பேருக்குப் பலன் கிடைக்கும்படி எல்லோரும் கேட்க முடியாததுதான் ஒரே குறை. அந்த வெயில் சூட்டிலும் கூட்டம் சமாளித்துத் துவங்கி விட்டது.
  • அடுத்து போஸ்டன் பாலா ஸ்னாப் ஜட்ஜ் குறித்துப் பேசினார். தினமும் மூன்று மணி நேரம் வலைப்பதிவுகளைப் படிக்க ஒதுக்கிக் கொண்டு தமிழ்மணம் முகப்பு, தேன்கூடு முகப்பு பதிவுகளை மட்டுமில்லாமல் பரவலாகப் படிக்கும் வழக்கம் வைத்துக் கொண்டால் இன்னும் நிறையப் பலன் பெறலாம். அந்த முறையில்தான் ஸ்னாப்ஜட்ஜ் செய்து வருவதாகவும் இன்றைக்கு அது பலருக்கு ஒரு பரிந்துரை பக்கமாக மாறியிருப்பதையும் குறிப்பிட்டார். நாள் முழுவதும் தமிழ் மண முகப்பை மீண்டும் மீண்டும் பார்த்து, பின்னூட்டமிடப்பட்டவை மூலமாக படித்து சிறிது சிறிதாக நேரம் செலவழிப்பதைத் தவிர்த்து அதே மொத்த நேரத்தை தொடர்ச்சியாக செலவிடுவது என்ற அவரது முறை பிடித்திருந்தது.

    இதில் இன்னொரு நன்மை, பகலில் செய்யும் மற்ற வேலைகள் பாதிக்கப்படாது.

  • வலைப்பதிவர் தொழில் நுட்ப உதவிக் குழு குறித்து விக்கி பேசினார். தீபா என்ற பதிவரும் பொன்சும் தொடர்ந்து எழுதி வருவதால் பலனுள்ளதாகவும், இன்னும் சிறப்பாக செயல்படாததற்குக் காரணம் சிவகுமார், சிறில், விக்கி போன்றவர்கள் பங்களிக்காதது என்றும் சரியாகச் சொன்னார். 'பல பொறுப்புகளை ஏற்றுக் கொண்டதால் சில விட்டுப் போகின்றன' என்று நான் சொல்ல நினைத்த அதே சாக்கை சிறில் சொல்லி விட்டார்.

  • ஓசை செல்லா அடுத்த மாதம் 20ம் தேதி கோயம்புத்தூரில் குளிரூட்டப்பட்ட அகலப்பட்டை இணைய வசதி கொண்ட அரங்கில் பதிவர் பட்டறை நடத்தும் திட்டத்தை அறிவித்தார். வெறும் பேச்சோடு நின்று விடாமல் செயல் முறையில் பதிவர் நுட்பங்களைக் காட்டுவதுதான் பட்டறை (முகாம்) என்று விளக்கினார். வழக்கம் போல தனது இணைய உலக அனுபவங்களை சுவையாக விவரித்தார்.

    எதிர் முனையில் இருந்தவர்கள் தனி கச்சேரியில் இறங்கியிருந்தார்கள்.

  • மாற்று, கூகிள் ரீடர் குறித்து பொன்ஸ் பேச இருந்ததை சிறிலின் உரையிலேயே விவாதித்து விட்டதால் அவற்றைத் தொட்டுச் சென்று தனது பேச்சை முடித்துக் கொண்டார் பொன்ஸ். அந்த நேரத்தில் புகை பிடிக்க ஒரு கூட்டம் தனியாகப் போய் விட கூட்டம் தொய்வடைய ஆரம்பித்து. பொன்ஸ் வாங்கி வந்திருந்த சரவணபவன் முறுக்கு எல்லோருக்கும் ஒரு சுற்று போனது.

தருமி ஐயா பேச ஆரம்பிக்கும் போது, முப்பதுக்கும் மேற்பட்டவர்கள் சேர்ந்து வட்டம் பெரிதாகியிருந்தது. எல்லோரையும் அருகில் வரச் சொல்லி பேச ஆரம்பித்தார். அந்த நேரத்தில், இருப்பதை மாற்ற விரும்பாத பெரும்பான்மையைக், கிளம்ப வைத்து வட்டத்தை வழக்கமான இடத்தில் உருவாக்க வைத்தார் பாலபாரதி. இப்போது வட்டம் நெருக்கமாக ஒரு கல்லூரி வகுப்பறையை ஒத்து அமைந்து விட்டது. இந்த வட்டத்தில் அருகில் கிடைத்தவர் நாமக்கல் சிபி. கோயம்புத்தூர் முகத்துடன் கூட்டத்தைக் கலகலப்பாக்கிக் கொண்டிருந்தார்.

  • 'நீங்கள் எல்லாம் உங்கள் அறிவின் வீச்சால், எண்ணங்களின் ஆழத்தால், நம்பிக்கைகளின் உறுதியால் என்னைப் பிரமிக்க வைக்கிறீர்கள், ஐம்பது வயதான கல்லூரி பேராசிரியர்களிடம் கூட இந்த தெளிவு இல்லை' என்று எல்லோருக்கும் ஒரு நல்ல உணர்வைத் தூண்டி விட்டு இதை அடுத்த நிலைக்கு எப்படி எடுத்துச் செல்வது என்று பேசினார்.

  • தமிழ் வலைப்பதிவுகள் ஒரு திங்க் டேங்க் ஆக மாறலாம் என்ற தனது ஆவலை வெளிப்படுத்தினார், 'ஏற்கனவே அப்படித்தான் இருக்கிறது, ஒரு பொருளில் விவாதம் ஆரம்பித்து விட்டால் ஒவ்வொருவரும் தமது கருத்தைச் சொல்ல நடுநிலையான வாசகருக்கு தாமே முடிவு செய்து கொள்ளும் வசதி ஏற்பட்டுள்ளது' என்று சிலர் பதில் சொன்னார்கள்.

  • 'பின்னூட்ட நிலவரத்தைக் காட்டுவதில் 40 என்ற கட்டுப்பாட்டை நல்ல நடவடிக்கை' என்று தருமி ஐயா ஆரம்பிக்க சிலர் அதை ஆதரிக்க, அனானி முன்னேற்றக் கழகத்தினருக்கு ரசித்திருக்காது. கடந்த 24 மணி நேரத்தில் மறுமொழியப்பட்ட இடுகைகள் பக்கங்களை வைத்துக் கொண்டு தமது பணியைத் தொடர்ந்து செய்வதாக ஒரு மனதாகக் குறிப்பிட்டார்கள்.

  • அனானியாக எழுதுவதைக் குறைத்துக் கொள்ளும் படிக் கேட்டுக் கொண்டார். ஒரு பெயரும் அதற்குப் பின் ஒரு முகமும் தெரிந்தால் அந்த எழுத்தை புரிந்து கொள்வதற்கு வசதியாக இருக்கும் என்றார். பின்னர் வண்டியில் செல்லும் போதும் வினையூக்கியும், -நான் உணர்ந்த- ஒருவரைச் சந்தித்த பிறகு அவரது பதிவுகளைப் படிக்கும் போது வரும் நெருக்கத்தை சொன்னார்.

  • 'அனானியாக இருப்பது இணையத்தின் முதல் உரிமை. அதை எப்படி மாற்றச் சொல்கிறீர்கள்' என்று செல்லா கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தார். 'எந்தக் கட்டும் இல்லாது சட்ட திட்டம் இல்லாமல் செயல்படுவது இணைய உலகு' என்ற செல்லாவை சக்கர வியூகத்தில் மாட்டிக் கொண்ட அபிமன்யூ போல எல்லோரும் தாக்க ஆரம்பித்தோம். அவர் திறமையாக சமாளித்து தனது கருத்தில் உறுதியாக இருந்தார்.
இந்த நேரத்தில் மக்கள் தொலைக்காட்சிக் குழுவினரும், குங்குமம் நிருபர்களும் வந்து விட்டிருந்தனர். படப்பிடிப்பு புகைப்படம் எடுத்தல் என்று இன்னும் களை கட்டியது.

தமிழ் இணையத்தில் துடிப்பாக இருந்தாலும் அதில் தமிழ்நாட்டில் இன்னும் பரவ வேண்டும் என்று தருமி ஐயா ஆரம்பித்து வைக்க பல கருத்துக்கள் உருவாயின:
  1. ஒருங்குறியில் தேடும் சேவைகள் தமிழுக்கு வரும் போது பிரபலமான பத்திரிகைகள் தமது இணைய நடவடிக்கைகளை ஒருங்குறிக்கு மாற்றிக் கொள்வார்கள்.

  2. தமிழில் எழுதப் படிக்க இலவசமாக கிடைக்கும் eகலப்பை, எழுத்துருக்களை பிரபலப்படுத்த வேண்டும்.

  3. குறுந்தட்டுகளை உருவாக்கி புத்தகக் கண்காட்சியில் வினியோகிக்க வேண்டும்.

  4. இணைய மையங்களில் தமிழ்க் கருவிகள் கிடைக்கும் இடங்களைக் குறிப்பிட்டு விளம்பர செய்திகளை ஒட்டுதல் செய்யலாம். செல்லா இதற்கான பக்கத்தை பிடிஎஃப் ஆக வலை ஏற்றி விடுவதாகச் சொன்னார். வலைப்பதிவர்கள் தத்தமது பகுதியில் இந்த விபரத்தை பரவச் செய்யலாம்.

  5. மக்கள் தொலைக்காட்சியில் பணியாற்றும் ஜிபோஸ்ட் கவுதம் மக்கள் தொலைக்காட்சியில் 3 நிமிடக் குறும்படங்களாகவோ, 30 நிமிட நிகழ்ச்சிகளாகவோ தமிழ் இணையம் குறித்த விபரங்களை ஒளிபரப்ப ஏற்பாடு செய்வதாகச் சொன்னார்.

  6. அவர்கள் குழுமத்தின் நாளிதழிலும் போதிய இடம் அளிப்பதாக உறுதி அளித்தார்.
மக்கள் தொலைக்காட்சி குழுமத்தின் மகளிர் இதழ் எல்லோருக்கும் வினியோகிக்கப்பட்டது. தனித்தனி குழுமங்களாகப் பேசிக் கொள்ளுதல் நடந்தது. பல நண்பர்களைப் பார்த்துப் பேச முடிந்தது. லக்கிலுக் விவாதக் களத்தை நடத்த ஒத்துக் கொண்டார். மோகன்தாசுடன் பேசும் போது இறுதி ஆண்டு மாணவர்களுக்கு திட்டப் பணி செய்ய வசதி செய்து கொடுக்க மாணவர்களையும் மென்பொருள் நிறுவனங்களையும் அணுகுவது குறித்துப் பேசினோம்.

செல்லாவுடன் அவரது பயணச் சீட்டை மாற்றப் போய் விட்டு வந்து பார்த்தால் கூட்டம் கலைந்து போயிருந்தது. அடுத்த தளத்தில் சேர்ந்து கொள்ள ஆர்வமாக இருந்த செல்லா, என்ன செய்வது என்று தவிக்க ஆரம்பித்தார். போஸ்டன் பாலா, ஐகாரஸ் பிரகாஷ், ரோசா வசந்த் மூவரும் தமது தனிக் கச்சேரியை முடித்து விட்டு வந்து சேர்ந்தார்கள்.

அப்போது பாலபாரதி வந்து கூட்டம் வெளியிலிருக்கும் டீக்கடைக்கு இடம் பெயர்ந்திருப்பதாகச் சொல்ல நாங்களும் அங்கு நகர்ந்தோம். கிட்டத்தட்ட எல்லோருமே இன்னும் நின்று கொண்டு பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஏழரை மணிக்கு வேலை இருப்பதால் நான் கிளம்ப வினையூக்கியும் என்னுடன் சேர்ந்து கொள்ள என்னளவில் சந்திப்பு முடிவடைந்தது.

இதுவரை கலந்து கொண்ட கூட்டங்களிலேயே சிறப்பாக பலனுள்ளதாக நிறைவாக நடந்து முடிந்த சந்திப்பு.
யாருமே பிரிய விரும்பாத ஒருங்குணர்வைத் தந்த கூட்டம் என்றால் மிகையாகாது.

Thursday, April 19, 2007

சென்னை சந்திப்பு - 22 ஏப்ரல் - 2

சென்னபட்டினம் குழுவின் மூலம் இதுவரை மூன்று வலைபதிவர் சந்திப்புகள் நிகழ்த்தியுள்ளோம். நாகேஸ்வர ராவ் பூங்காவில் ஆகஸ்ட் 2006 இல் முதல் சந்திப்பு நிகழ்ந்த போது, முத்து தமிழினி, முத்துகுமரன், பரஞ்சோதி, வரவனையான் உள்ளிட்ட வெளியூர்/வெளிநாடு வாழ் பதிவர்கள் கலந்து கொண்டார்கள். அனானி பின்னூட்டங்களால் உருவாகிக் கொண்டிருந்த பிரச்சனை பற்றிய விவாதங்களின் முடிவில் அனானி முன்னேற்றக் கழகம் உருவாக முதலடி இந்தச் சந்திப்பில் தான் எடுத்து வைக்கப்பட்டது.

நவம்பர் 2006இல் நிகழ்ந்த அடுத்த சந்திப்பு, தேனாம்பேட்டை பார்வதி ஹாலில் நிகழ்ந்தது. (வி)யெஸ்கே, அகிலன், நிலவன், தமிழ்நதி போன்ற வெளிநாடுவாழ் பதிவர்கள் தவிரவும் பல புதிய பதிவர்கள் கலந்து கொண்ட சந்திப்பு அது. தமிழ்வலைபதிவர் உதவிக் குழு இந்தச் சந்திப்பில் உருவம் பெற்றது. தற்போது புதிய பதிவர்களுக்கு உதவியாக செயல்பட்டு வரும் இந்தக் குழுவில் சென்னை பதிவர்கள் மட்டுமல்லாமல் உலகளாவிய பதிவர்கள் பலரும் இருந்து உதவி வருகின்றனர்.

டிசம்பர் 2006இல், நடேசன் பார்க்கில் திரு அவர்களின் சென்னை வருகையை ஒட்டி நடைபெற்றது அடுத்த சந்திப்பு. இந்தச் சந்திப்பில் நிகழ்ந்த கருத்துப் பரிமாற்றத்தால் ஈழத் தமிழர்களுக்காக திரு உருவாக்கி இருந்த இணைய முறையீட்டை இன்னும் அதிகம் பேருக்குக் கொண்டு சேர்க்க முடிந்தது. இந்த பெட்டிசன் தற்போது ஐநாவுக்கு அனுப்பப்பட்டும் விட்டது.

ஏப்ரல் 2007, 22ஆம் தேதி நடேசன் பார்க்கில் மற்றுமொரு சந்திப்பு நடத்த சென்னபட்டினம் குழு தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறது. சிறில் அலெக்ஸ், பாஸ்டன் பாலா, தருமி, ஓசை செல்லா, உங்கள் நண்பன் சரவணன், செந்தழல் ரவி, மகேஸ், துபாய் ராஜா, லியோ சுரேஷ், நாமக்கல் சிபி என்று பல வெளியூர்/வெளிநாடு வாழ் பதிவர்கள் முதன்முறையாகக் கலந்து கொள்ளும் இந்தச் சந்திப்பில் உத்தேசித்திருக்கும் முக்கிய நிகழ்ச்சி நிரல்:

1. தேன்கூடு பெட்டகம் இயங்கும் விதம் பற்றி பகிர்ந்து கொள்கிறார் சிறில்.
2. மே மாதத்தில் யோசனையில் இருக்கும் ப்ளாக் கேம்ப் பற்றிய விவரங்களை ஓசை செல்லா சொல்வார்.
3. வலைபதிவர் உதவிக் குழு தொடங்கி கிட்டத்தட்ட ஆறுமாதங்கள் ஆன நிலையில், அந்தக் குழுவின் சாதனைகள் - செயல்பாடுகள் பற்றி விக்கி பேசுவார்
4. கூகிள் ரீடர், விக்சனரி, மாற்று போன்ற செயல்பாடுகள் பற்றி பொன்ஸ் பேசுவார்
5. வலைபதிவுகளில் கற்றுக் கொண்டவை - பேராசியர் தருமியின் சிற்றுரை.

இடம்: நடேசன் பார்க், தி.நகர்.
நேரம்: சரியாக மதியம் 3.30 முதல் மாலை: 7.30 வரை.
நாள்: ஏப்ரல்.22'2007, ஞாயிற்றுக்கிழமை.

மேல் விவரங்களுக்கு

Monday, April 16, 2007

சென்னை சந்திப்பு - 22 ஏப்ரல் - 1

போன ஆண்டு ஆகஸ்டு மாதம் 15ம் தேதி நடேசன் பூங்காவில் ஒரு வலைப் பதிவர் சந்திப்பு நடந்தது. கவிஞர் மதுமிதாவைச் சந்திக்க சில பதிவர்கள் போயிருந்தோம். அருள் குமார், வீரமணி, ஜெய்சங்கர், நான், பாலபாரதி, ப்ரியன், சிங் ஜெயகுமார் எல்லோரும் இந்தச் சந்திப்பு முடிந்ததும் அருள் குமாரின் தூண்டுதலால் இரு சக்கர வண்டிகளில் மாமல்லபுரம் போக முடிவு செய்தோம்.

அந்தப் பயண விபரங்களை ஒவ்வொரு பகுதியையும் ஒவ்வொருவர் எழுதி பதிவு செய்தோம். அதைப் படித்த நண்பர்கள் இது போல சென்னையின் வெவ்வேறு பகுதிகளை படம் பிடித்து போடலாம், சென்னை குறித்து எழுத ஒரு கூட்டு பதிவு உருவாக்கலாம் என்று சொன்னார்கள். (சொன்னது மதி கந்தசாமி).

பாலபாரதி, பொன்ஸ், அருள் குமார், ஜெய்சங்கர், பிரியன் இவர்களுடன் என்னையும் சேர்த்து ஒரு கூட்டு வலைப்பதிவை உருவாக்கி விட்டார்கள். சென்னப் பட்டிணம் என்று இந்தக் குழுவினர் சேர்ந்து செயல்பட பல திட்டங்களை சொல்வார் பாலபாரதி. அவரது புத்தகக் கடையில் எல்லோரும் சந்தித்தோம். ஒருவர் ஒரு நாள் வீதம் வாரம் ஆறு பதிவுகள் என்று நான் சொன்ன அதி ஆர்வத் திட்டத்தைக் கைவிட்டு மாதம் ஆறு பதிவுகளாவது போடுவது என்று குறைந்த பட்ச செயல் திட்டம்.

நான்கு நாட்கள் இடைவெளி விட்டு வரிசையாக எழுதுவது. முறை தவறியவர் எல்லோரையும் சாப்பிட அழைத்துப் போவது என்று வைத்துக் கொண்டோம். முதல் இரண்டு சுற்றுகள் ஒழுங்காக போனது. அதன் பிறகு முறை தவறி, பதிவுகள் குறைந்து போயின.

மைலாப்பூரில் ஒரு சந்திப்பு ஏற்பாடானது. அதைத் தொடர்ந்து அருள் குமாரின் அலுவலகத்தில் குழுவினர் சில முறை சந்தித்தோம். சென்னையின் பல பகுதிகளில் போய் அந்தந்த பகுதியின் சிறப்புகளைக் குறித்து எழுதுவது (பாலபாரதி சுண்டக் கஞ்சி குறித்து எழுதுவதாகச் சொன்னார்), சென்னையில் பேல்பூரி விற்கும் கடை தொடங்குவது, சென்னைப் புத்தகக் காட்சியின் போது முழுமையாக அலசி எழுதுவது, மைலாப்பூர் திருவிழாவிற்குப் போய் எழுதுவது என்று பல விவாதங்கள் நடந்தன.

பார்வதி ராமசாமி ஹாலில் பாலபாரதி பெருமுயற்சி செய்து ஒரு சந்திப்பை ஏற்பாடு செய்தார். அதில் கலந்து கொண்ட அனைவருக்கும் நிறைவாக சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. பதிவர்கள் சேர்ந்து செயல்படும் முயற்சியின் அடுத்த நிலைகளை அடையலாம் என்று ஆர்வும் ஆற்றலும் உண்டாயின. இட்லிவடை புகைப்படம் வெளியிட்டதிலிருந்த ஆரம்பித்து அனானிகளைக் குறித்த வாதத்தை ஆரம்பித்து வைத்து எல்லோரையும் உடைத்துப் போட்ட புண்ணியத்தை சம்பாதித்துக் கொண்டார்கள் சிலர்.

தமிழ் இளைஞர்கள் சேர்ந்து செயல்படுகிறார்கள் என்று வரும் போது அதற்கு எதிர்ப்பு வரும் திசைகளின் மாறாத்தன்மை ஆச்சரியத்தைத் தருகிறது. நேரடியாக எதிர்ப்பவர்களை எளிதாக சமாளித்துப் போய் விட்டாலும், பக்கவாட்டிலிருந்து, நமது நோக்கங்களை சந்தேகித்து, எடுத்துக் கொண்ட இலக்குக்குத் தொடர்பில்லாத திசையில் விவாதங்களைத் துவக்கி, கோபப்படச் செய்து குழுவினரின் ஆற்றலை வீணடிக்கும் வேலையைச் செய்து விடுகிறார்கள்.

அதன் பிறகு தாளி உடைந்தது போல முயற்சிகள் தேங்கிப் போய் விட்டன. பாலபாரதி கூடத் தனது பெயரைப் பின்னணியில் வைத்து செயல்படப் போவதாகக் கூற ஆரம்பித்தார்.

திரு சென்னை வருவதை முன்னிட்டு நடேசன் பூங்காவில் சந்திப்பு ஏற்பாடானது. துளசி கோபால் கலந்து கொண்டதை முன்னிட்டு பல பெண்பதிவர்களும் வந்திருந்தார்கள். சந்திப்பின் இறுதியில் சாகரன் வந்து தேன்கூட்டின் ஆண்டு நிறைவைக் கொண்டாடி இனிப்பு வழங்கினார்.

அடுத்த கட்டமாக செந்தழல் ரவி சென்னை வருவதாக சந்திப்புக்கு அழைத்தார். அதிலும் பலர் ஆர்வமாகக் கலந்து கொண்டார்கள்.

தமிழ்வலைப்பதிவர் தொழில் நுட்ப உதவிக் குழுவை உருவாக்கினோம். பாலபாரதி போன்று ஆற்றலும் வழிகாட்டல் முனைப்பும் இல்லாமல் எந்தக் குழுவும் தொடர்ந்து செயல்படுவது சிறப்பாக பணியாற்றுவது நடப்பதில்லை.

இப்போது 22ம் தேதி சிறில் அலெக்ஸ், போஸ்டன் பாலா சென்னையில் இருப்பதை முன்னிட்டு சந்திப்பு ஏற்பாடாகிறது. இந்தச் சூழலில் ஆபாசப் போலிப் பதிவு, அதற்கு எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகள், எதிர்வினைகள் என்று மீண்டும் திசைதிருப்பல் நடப்பதாக எனக்கு வருத்தம். நம்மிடம் இருப்பது 24 மணி நேரமும் 2 கைகளும்தான். அதை ஆபாசப் பதிவு போட, போட்டவரைக் கண்டு பிடிக்க, கண்டு பிடித்தவரை குற்றம் சாட்டப் பயன்படுத்தலாம் அல்லது பதிவர் சந்திப்பைச் சிறப்பாக நடத்தி அடுத்த நிலைக்கு பதிவுலகைக் கொண்டு போகப் பயன்படுத்தலாம்.

22ம் தேதி சந்திப்பு வரை தினமும் சந்திப்பு குறித்த எண்ணங்கள், எதிர்காலத் திட்டங்கள், புதிய முயற்சிகள் குறித்த விவாதங்களை தூண்டலாம் என்று திட்டமிட்டுள்ளோம். இந்த வாரத்தை வலைப்பதிவர் சந்திப்பு சிறப்பு வாரமாக பாவித்து பதிவுகள் தொடர்ந்து வெளியாகும். உங்கள் கருத்துக்களை பின்னூட்டமாகவோ, பதிவுகளாகவோ அனுப்பி வையுங்கள்.

Friday, March 02, 2007

Tuesday, February 27, 2007

ஆர்ப்பரிக்கும் கடலலை - Fusion

அந்திவானத்தில் சூரியன் நிகழ்த்திய நிற வேடிக்கைக்கு போட்டியாய் மேடையில் வர்ண ஒளிவிளக்குகள் ஜாலம் காட்டிக் கொண்டிருந்தன. என்றும் கடல் அலையின் சத்தம் ஓங்கி இருக்கும் இடத்தில், மக்களின் சத்தத்தில் கடல் அடங்கி இருந்தது. இடம் கண்டுபிடித்து மண்ணில் கால் புதைய நடைக்கையிலேயே கணீரென ஒரு பெண் குரல் பாட்டு பாடியபடி இருந்தது. அடடா நேரமாச்சோ என்றபடி ஓடிப்போனால், அட அது ஒலிப்பெருக்கிச் சோதனை.



ஆம், நீங்கள் நினைப்பது சரிதான் அது பெசன்ட் நகர் கடற்கரையில் 'சென்னை சங்கமத்தின்' நிறைவுநாள் நிகழ்ச்சியேதான். இனி நேரடி ரிப்போட்.

மாலை 6 மணிக்கு நிகழ்ச்சிகள் ஆரம்பிக்கும் எனச் சொல்லியிருந்தார்கள். சரியாக 6.10 க்கு நிகழ்ச்சி ஆரம்பமானது. அப்போதே அநேக முக்கிய விருந்தினர்களும் வந்துவிட்டிருந்தார்கள். இந்த பத்து நிமிட தாமதம் கூட ஒலி ஒளி அமைப்பு ஏற்பாடு தாமதத்தினால்தான்.

முதலில் 'சென்னை சங்கமம்' நிகழ்ச்சியின் ஒருங்கிணைப்பாளர் (அவர் தன் பெயரை குறிப்பிடவில்லை) சிறப்பு விருந்தினர் அமைச்சர் பரிதி இளம்வழுதி, இறையன்பு I.A.S, அமைச்சர் தங்கம் தென்னரசு, கனிமொழி, இந்திரகுமாரி, ராஜாமணி அம்மையார், மலேசிய அமைச்சர் சாமிவேலுவின் துணைவியார் ஆகியோரை வரவேற்று பேசினார். தொடர்ந்த அவர், "இந்த நிகழ்ச்சி எந்தக் கட்சிக்கும் சார்பானதல்ல; எவருக்கும் எதிரானதல்ல; ஆத்திகரும் உண்டு நாத்திகரும் இக்குழுவில் உண்டு என்று பேசிமுடித்தார்."(ஏனோ?)



அதை தொடர்ந்து திரு. இறையன்பு அவர்கள் நிகழ்ச்சி உருவான விதம், உதவி செய்தவர்கள் ஆகியோர் பற்றி பேச வந்தார். அவர் பேச்சில் செயலில் வல்லவர் என்பதை மீண்டுமொருமுறை மேடையில் நிரூபித்துக் காட்டினார். சுமார் 4 வாரங்களில் இந்த நிகழ்ச்சி ஏற்பாடு செய்யப்பட்டதாகவும், தமிழ்மையம் எல்லோரும் நினைப்பதுப்போல் அரசாங்கத்திடம் இதற்கென தனியாக நிதியேதும் பெறவில்லை எனவும், தங்கும் வசதிகள் போக்குவரத்துக்கு மட்டுமே அரசாங்கம் உதவிதாகவும் சொன்னார்.



தொடர்ந்து பேசும்போது "பாரதி, 'வள்ளியை பார்த்த முருகன் மரமாக நின்றான்' என்று எழுதினான், நம் நாட்டுப்புறப் பாடலோ 'வள்ளி என்றால் கொடி அக்கொடி படர முருகன் மரமானான்' என்று அழகுப்படுத்துகிறது" என்று நம் நாட்டுப்புறக் கலையின் பெருமையை எடுத்துச் சொன்னார். "மக்கள் நல்லதைப் புறம்தள்ளுவதில்லை, நாம் தாராமல் போனால் அவர்கள் போலியைத் தேடிச் செல்கிறார்கள். சென்னை சங்கமம் நல்லது தந்தது; மக்கள் ஏற்றுக் கொண்டார்கள்" என்றார்.



தொடர்ந்து அவர் அதிகாரிகள் சிலருக்கு நன்றிச் சொல்லிச் செல்ல அடுத்து வந்த அமைச்சர் திரு. பரிதி இளம்வழுதி அவர்கள் வாழ்த்துரையை இல்லை கவிதையை வாசித்து அமர்ந்தார்.

வரவேற்பும் வாழ்த்தும் முடியும்போது நேரம் 6.30 ஆகி இருந்தது. முரசு கொட்ட, மேளம் இணைய, தப்பட்டம் தட்ட, நாதஸ்வரம் வழிய, மேற்கத்திய வாத்தியம் இசைய

"திங்களைப் போற்றுதும் திங்களைப் போற்றுதும்
கொங்கலர்த்தார்ச் சென்னி குளிர்வெண் குடைபோன்றிவ்
வங்கண் உலகுஅளித்த லான்.

ஞாயிறு போற்றுதும் ஞாயிறு போற்றுதும்
காவிரி நாடன் திகிரிபோல் பொற்கோட்டு
மேரு வலம்திரி தலான்.

மாமழை போற்றுதும் மாமழை போற்றுதும்
நாமநீர் வேலி உலகிற்கு அவனளிபோல்
மேநின்று தாஞ்சுரத்த லான். "


என்ற பாடலுடன் ஆரம்பம் இசை நிகழ்ச்சி. இங்கேயே பல மக்கள் கால்கள் ஆட்டம் போட ஆரம்பித்துவிட்டன.



தொடர்ந்து திருக்குறள் பாடல் இசைக்கவும் அடுத்து வந்தது பறையடி. எல்லா கலைஞர்களும் வரிசைக்கு பத்தாய் ஒரு வரிசையில் நிற்க ஆட்டம் ஆரம்பமானது, மெதுவாக ஆரம்பித்த ஆட்டம் முன்னுக்கும் பின்னுக்குமாய் கலைஞர்கள் கலைந்து சாமி வந்தவர்களாய் ஆடி உச்சத்தை அடையும்போது கூட்டம் 'ஹோ' வென ஒலியெழுப்ப மீண்டும் பழைய மெதுநடைக்கு திரும்பி மீண்டும் உச்சம் இப்படியே ஆடுபவர் மட்டுமல்ல கேட்டு நின்றவர்களின் கால்களும் ஆட அதிர பறையடி நிகழ்ச்சி தொடர்ந்தது 20 நிமிடங்களுக்கு மேல்.



அதைத் தொடர்ந்து தப்பாட்டம். இதிலும் கூட்டம் அதிர அதிர ஆட்டம். பறைக்கு ஆட ஆரம்பித்த கூட்டத்தை இவர்களும் நிறுத்தவிடவில்லை. அதை தொடர்ந்த மயிலாட்டக்காரர்களும், ஆடி அதிர்ந்து இருந்த மனங்களை ஆசுவாசப்படுத்தி அமைதியாக்க வந்தது நாகூர் அப்துல் ஹமீது குழுவின் இறைப்பாடல்.



தொடர்ந்து வந்த கோவை கமலாவின் முருக பாடலில் மீண்டும் ஆட்டத்தில் கூட்டம். அடுத்து வந்தது "தாண்டியா" ஆட்டத்தில் இசைக்கப்படுவதை போன்ற அல்லது அதே மேளம், பெயர் தெரியவில்லை. ஆரம்பத்திலிருந்தே வேகமான இசையால் கட்டிப்போட்ட இக்கலைஞர்கள் பற்களால் பெரிய மேளத்தை பற்றியபடி சுற்றி இசைக்க, கூட்டம் கிறுகிறுத்து நின்றது. துடிப்புடன் இருப்பதால் தான் துடுப்பாட்டம் எனப் பெயர்பெற்றதோ என்று எண்ண வைத்தது. குழந்தைகள் சில நேரங்களில் 'லலலலலலலலலல' என வேகமாய் சொல்லுமே அந்த வேகத்தில் பாட அந்த வேகத்தில் சலங்கை ஒலித்தது.



கேரள மேளம் முழங்க ஆரம்பித்த போது, இதுவரை ஆர்ப்பரித்த கூட்டம் கப்சிப். ஆட வைக்க கூடிய வேகம்தான்; அதிர வைக்கின்ற இசைதான்; ஆனாலும் கூட்டத்தில் சலனமில்லை மொத்தக் கண்களும் கலைஞர்களின் மேலே மொய்த்திருந்தன. காரணம்? இல்லாமல் இல்லை; ஜால்ரா இசைக்கும் கலைஞர்கள் படகோட்டும் பாவனையில் அமர்ந்து இசைத்ததும், களறி சண்டைப் போன்ற பாவனையும், 'ஓஹோ' ஒலியும்தான்.





கடைசி நிகழ்ச்சியாய் ஒரு பாடல் மேற்கத்திய இசையில் ஆரம்பிக்க இடையில் தப்பாட்டம் குழு, மேளக்குழு, பறைக்குழு, மயிலாட்டம் குழு, எல்லாம் இணைந்துக் கொள்ள மெல்ல மெல்ல மேற்கத்திய இசை அடங்க சுனாமி ஆடிய கரையில் தமிழ் இசையின் ருத்தரதாண்டவம்.



ஏற்கனவே மணி இரவு 9.40 ஆகி இருந்ததால் சீக்கிரமே நன்றியுரையை முடித்த கனிமொழி, "ஒரு இனத்தை மீட்டு எடுக்கவேண்டுமானால் அதன் தொடக்கம் அவ்வினத்தின் கலையினை மீட்டெடுப்பதில் ஆரம்பிக்கவேண்டும் அதையே செய்ய தமிழ் இயக்கம் விரும்பியது. இன்னும் இவ்விழா நான்கைந்து வருடங்கள் தொடரும் அதன் பின் இது தமிழ் இயக்கத்தின் விழாவாக இல்லாமல் மக்களின் விழாவாக மாறும்" என்றார்.



நன்றியுரை முடிந்ததும் மேடையில் எல்லா இசை கலைஞர்களும் இணைந்து இசைக்க வான வேடிக்கை நிகழ்ந்தது. குழந்தைகளும் இளைஞர்களும் கலைஞர்களுடன் மேடையேறி குத்தாட்டம் போட்டார்கள்.

இந்த நிகழ்ச்சிக்கு இசை ஒருகிணைத்தவர் வளரும் இசையமைப்பாளர் பால்.ஜேகப்

சந்தோசம் :

* நிகழ்ச்சி ஆரம்பிக்கும் போதே ஒராயிரம் பேர் இருந்திருப்பார்கள். நிகழ்ச்சியின் இடையில் ஐந்து முதல் ஆராயிரம் பேர் இருந்தார்கள். பணக்காரர்கள், நடுத்தர வர்க்கத்தினர் எல்லோரையும் இழுத்து வந்தது.

* எல்லா பாடலின் இடையிடையே திட்டமிட்டோ , எதேச்சையாகவோ நாதஸ்வரத்தில் 'செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே' வழிந்த பாடல்.

* மேடைக்குக் கீழ் குழந்தைகளின் நடனம்.

* பெருந்திரளான பெண்கள் கூட்டத்தின் கைத்தட்டல்கள்.

* ஒருங்கிணைப்பாளர்கள், விருந்தினர்கள் மேடையை விட்டு மக்கள் கூட்டத்திற்கு பின்னால் அமர்ந்து ரசித்தது.

* ரசித்து ருசித்து அமைச்சர். தென்னரசுவின் கை , கால் போட்ட தாளம்.

* முக்கிய விருந்தினர் அனைவரும் கடைசிவரை இருந்தது.

* வெளிநாட்டவர்கள் போட்ட ஆட்டம்.




சங்கடம்:

* மேடையை உயரமாய் அமைத்துவிட்டு முன் வரிசையில் காவல்துறையை நிறுத்திவிட்டு மேடையில் நிகழ்வதைப் பார்க்க ஆடும் தட்டியினை ஒட்டி நின்ற மக்களை விரட்டி அமர்ந்து பார்க்கச் சொன்ன காவல்துறை.

* மேடைக்குப் பின் ஆடிய வெளிநாட்டவர்களை மிரட்டி ஆடாமல் நிறுத்திய காவலர்கள்

* அடுத்த / முடிந்த நிகழ்ச்சியின் பெயர் அறிவிக்காமை. பலபேர் பெயர் தெரியாமலேயே ரசித்திருந்தார்கள்.

* நிகழ்ச்சிக்கு பின் மேடையில் குத்தாட்டம் ஆட ஏறிய மக்களை, வேடிக்கை பார்த்த காலவர்கள், சிறிது நேரம் சென்று, அவர்களைத் தூக்கி மேடைக்கு கீழ் வீசியது.(அதில் ஒரு வெளிநாட்டவரும்)





CNN-IBN தொலைக்காட்சியில் வந்த சில வீடியோ காட்சிகள்:



இது ப்ரியனின் வீடியோ:


அலுவலகத்தில் ப்ளாக்கர் அகதியாகிவிட்ட ப்ரியனுக்காக
- பொன்ஸ் :))

Monday, February 26, 2007

சென்னை சங்கமம் - பார்க்க வாங்க!

மக்களே!

பட்டினக்காரர்களின் கவனக்குறைவால் சென்னை சங்கமம் நிகழ்ச்சியின் செய்தியை நீங்க மிஸ் பண்ணியிருப்பீங்க! அந்த குறையை சரி செய்ய, இன்று நிறைவு நாள் நிகழ்ச்சிகள் கலை கட்டப்போகுது, அதையாவது அனைவரும் போய் பார்ப்போம்!

இன்று மாலை 6 மணியளவில் பெசன்ட் நகர் கடற்கரையில், சென்னை கூத்து என்ற பெயரில் நிறைவு நாள் நிகழ்ச்சிகள் நடைப்பெற உள்ளன! சென்னை கூத்தில் ராக் வகை பாடல்களை நம் தமிழ் கலாச்சாரத்துடன் இணைத்து ஒரு Fusion நிகழ்ச்சியாக தமிழகத்தின் தமிழகத்தின் தலை சிறந்த ராக் பாடல் குழுக்களும், தலை சிறந்த கிராமிய நடன குழுக்களும் ஒன்றாக சேர்ந்து , ஒரு புது வகை அனுபவத்தை தரப்போகிறார்கள்! வானவேடிக்கை, வானவெடி நிகழ்ச்சிகள் என்று அசத்தப்போகிறார்கள்! இந்த நிகழ்ச்சி இனிமையான மாலை நேரத்தில், அலைகடல் அருகே தூள் கிளப்பபோகுது! இதற்கு அனுமதி முற்றிலும் இலவசம்! குடும்பத்தோட போய் என்ஜாய் பண்ணுங்க சென்னைவாசிகளே!

இடம்: பெசன்ட் நகர் கடற்கரை
நேரம்: மாலை 6:00 மணி
தேதி : பிப் 26, 2007
அனுமதி: இலவசம்

Friday, February 23, 2007

சென்னை சங்கமம் - நேரடி ரிப்போர்ட

சென்னை சங்கமம் – பறையடி மற்றும் கோலாட்டம்!

பெப்ருவரி 21 அன்று மாலை சென்னை கோட்டூர்புரத்தில் மாநகராட்சியால் புதியதாக அமைக்கப்பட்ட பூங்காவில் சென்னை சங்கமம் நிகழ்ச்சியின் ஒரு பகுதியாக கோலாட்டமும், பறையடியும் கோலாகலாமாக நடந்தது. அதற்கு முன்பாகவே புலிவேஷம் கட்டியவர் கலக்கிக் கொண்டிருந்தார். பூம் பூம் மாடு போன்று மனிதர்களே வேடம் அணிந்து குழந்தைகளை மகிழ்வித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

எதிர்பார்ப்புக்கு மாறாக மக்கள் பெரும் கூட்டமாக கூடியிருந்தார்கள். சாலையோர சிறிய பூங்காவான அதிலேயே சுமார் 300 முதல் 350 பேர் வரை கூடியிருந்து நிகழ்ச்சிகளை ரசித்தார்கள். சுமார் 100 முதல் 150 குழந்தைகள் வரை வந்திருந்து அட்டகாசம் செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.

கோலாட்டம் என்பது நாம் சினிமாவில் பார்த்து ரசிக்கும் "தாண்டியா" நடனம் போல இல்லாமல் மிக மிக வித்தியாசமாக இருந்தது. 20 வீரர்கள் வட்டமாக நின்றுக் கொண்டு சுமார் இரண்டரை அடி நீளம் கொண்ட மூங்கில் கழி வைத்து விளையாடினார்கள். இவர்களது ஆட்டத்துக்கேற்ப ஒரு கலைஞர் "உடுக்கை" எனப்படும் இசைக்கருவியை அசுரத்தனமாக வாசித்தார்.

இது வெறும் நடனமாக இல்லாமல் கோல் சண்டை போலிருந்தது. 20 பேரும் ஒருவரையொருவர் கோலால் அதிவேகமாக தாக்கிக் கொண்டனர். அப்போது மூங்கில் கழிகள் மோதும் சத்தம் சரியான "Beat"ல் டக், டக் என சீரான ஒலிச்சீராக அமைந்தது. வீரர்கள் அனைவரும் வெள்ளை முழுக்கை பனியனும், வேட்டியும் அணிந்திருந்தனர். சுமார் 20 நிமிடம் அதிவேகத்தோடு இந்த ஆட்டம் நடைபெற்றது. பங்கு பெற்றவர்கள் அனைவரும் 18 முதல் 25 வயது வரை இருந்த வாலிபர்களே.

அடுத்ததாக தமிழர்களின் பாரம்பரிய இசைக்கருவியான பறையடி நிகழ்ந்தது. சுமார் 20 கலைஞர்கள் இந்நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்றார்கள். 10 பேர் ஒரு புறமும், 10 பேர் மறுபுறமும் எதிர் எதிராக நின்றுக் கொண்டு பறையடித்தார்கள். அவர்களுக்கு இடையே சுமார் 10 அடி இடைவெளி இருந்தது. இந்த அணிவரிசைக்கு இருபுறமும் இரண்டு நையாண்டி மேளக் கலைஞர்களும் மேளம் இசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

பறையடித்துக் கொண்டே மெதுவாக நடனம் ஆடியபடி இந்த வரிசையிலிருந்து அந்த வரிசைக்கு கலைஞர்கள் மெதுவாக இடம்பெயர்ந்தனர். இவர்கள் ஒரே சீராக ராணுவ அணிவகுப்பு போல இடம்பெயர்ந்தது கண்ணுக்கு விருந்தாக அமைந்தது. நேரம் செல்ல செல்ல பறையின் ஒலி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஒரே சீராக உயர்ந்து வந்தது.

ஒரு கட்டத்தில் அந்தப் பகுதியே அதிரும் வண்ணமாக பறை ஒலியும், நையாண்டி மேள ஒலியும் உச்சஸ்தாயியில் ஒலித்தது. அப்போது பறையடித்த கலைஞர்களும் இசையின் வேகத்துக்கேற்ப சுனாமி வேகத்தில் சுழன்று ஆடினார்கள். அதிவேகமாக ஆடியதால் சோர்வு அடையும் கலைஞர்களுக்கு ரெஸ்ட் கொடுக்கும் விதத்தில் 10 பேர் நடனமாடும்போது 10 பேர் அமைதியாக பறையடித்தப் படியுமாக ஒரு டெக்னிக் அவர்களுக்குள் இருந்தது. இவர்களின் நிகழ்ச்சியை மேற்பார்வை செய்த பயிற்சியாளர் அவ்வப்போது விசில் அடித்து இவர்களுக்கு சிக்னல் செய்து கொண்டிருந்தார். நையாண்டி மேளம் இசைக்கும் கலைஞர்கள் நொடிக்கு 5 முறையாவது மேளத்தை தட்டியிருப்பார்கள். அவ்வளவு வேகம்!

மேனாட்டு இசை தான் தலைசிறந்தது என்று வாதாடுபவர்கள் இந்நிகழ்ச்சியை கண்டிருந்தால் தமிழகத்தின் பாரம்பரிய இசையின் மகத்துவத்தை கண்டுணர்ந்திருப்பார்கள். மேனாட்டு இசை முறைகளான ராக், ராப் இசை நிகழ்ச்சிகளை விட மெட்டும், ஒலியளவும் இந்நிகழ்ச்சியில் சிறப்பாக அமைந்திருந்தது. ராக் இசை நிகழ்ச்சியின் போது வெளிப்படும் சத்தம் ஒரு ஜெட் விமானத்தின் சத்தத்தை விட அதிகமாக இருக்கும் என்று ராக் ரசிகர்கள் கூறுவார்கள். எந்தவிதமான ஒலி பெருக்கும் ஆம்ப்ளிபயர்களின் வசதி இல்லாமலேயே இனிமையான பெரும் சத்தத்தை பறை மற்றும் நையாண்டி மேளம் மூலமாக இசைக்க முடியும் என்பதை நேற்று நேரில் கண்டுணர்ந்தேன்.

பறையடித்த வீரர்கள் கறுப்புக் கலரில் டீ-சர்ட்டும், வெள்ளை வேட்டியும் அணிந்திருந்தனர்.

நிகழ்ச்சியை காண ஹாலந்து நாட்டில் இருந்து ஒரு ஐரோப்பிய தம்பதிகள் தங்கள் குழந்தைகள் இருவருடன் வந்திருந்தனர். சென்னை சங்கமம் என்ற இந்த நிகழ்ச்சியை காணமட்டுமே தாங்கள் ஐரோப்பாவில் இருந்து வந்ததாக சொன்னார்கள். கலைஞர்கள் இசைக்கும் இசைக்கருவிகளின் பெயரை ஆர்வமாக கேட்டுத் தெரிந்துக் கொண்டார்கள். உங்கள் நாட்டின் பாரம்பரிய இசை மிகச் சிறப்பானதாக இருக்கிறது. நடனமும் அருமை என்று கலைஞர் ஒருவரிடம் ஆங்கிலத்தில் சொன்னார்கள். அக்கலைஞருக்கு ஆங்கிலம் தெரியாது என்றாலும் ஏதோ பாராட்டுகிறார்கள் என்று புரிந்து கொண்டு தமிழில் "நன்றி" என்று சொன்னார்.

ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சி முடிந்ததும் எழுந்த கரகோஷம் விண்ணை எட்டியது. பார்வையாளர்களின் அபரிதமான வரவேற்பை அக்கலைஞர்கள் எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டார்கள் என்றே தோன்றுகிறது. கைத்தட்டல் எழுந்தபோது அவர்களின் முகத்தில் தெரிந்த மகிழ்ச்சி அதை எடுத்துக் காட்டியது.

பூங்கா முழுவதுமே குழந்தைகளின் அராஜகம் தான். பறையடி முடிந்ததுமே ஒரு சுட்டிக் குழந்தை அந்த இசைக்கருவியை வாங்கித்தரும்படி தன் தந்தையிடம் அடம்பிடித்துக் கொண்டிருந்தது. அந்தக் கருவியை வைத்திருந்த கலைஞர் குழந்தை அருகில் வந்து குச்சியை கையில் கொடுத்து அடிக்கச் சொல்லி விளையாடிக் கொண்டிருந்தார். அடித்து முடித்ததுமே பறையைத் திருப்பித் தரமாட்டேன் என்று அக்குழந்தை அடம்பிடிக்க கலைஞர் தர்மசங்கடமாக நெளிந்தது செம நகைச்சுவை.

நிகழ்ச்சி முடிந்ததுமே குழுவில் இருந்த ஒருவர் நிகழ்ச்சி சுமார் அரைமணிநேரம் தாமதமாகத் தொடங்கியதற்காக அங்கே காத்துக் கொண்டிருந்த குழந்தைகளிடம் மன்னிப்பு கேட்டார்.

மேலும் அவர் ஒற்றுமையை வலியுறுத்தும் ஒரு சிறு பாடல்பாட குழந்தைகளையும் சேர்ந்து பாட வேண்டிக் கொண்டார்.

"ஒரு கை தட்டும்போது
ஓசையே இல்லை!
பத்து கை சேர்ந்தபோது
யாருமே இல்லை!
சின்னமாடு நாலு சேர்ந்தபோது
சிங்கம் கூட மிரண்டு ஓடிச்சாம்!"

என்று உச்சஸ்தாயியில் அவர் பாட குழந்தைகளும் சேர்ந்து பாடினார்கள். அங்கிருந்த ஹாலந்து நாட்டு தம்பதிகளும் மழலைத் தமிழில் அவர்களோடு சேர்ந்து பாடினர்.

நிகழ்ச்சி ஏற்பாட்டில் சில குறைபாடுகள் இருந்ததாக தெரிந்தது. குறைபாடுகள் என்று சொல்ல முடியாது. முதல்தடவை நடத்துவதால் இப்பிரச்சினைகள் ஏற்பட்டிருக்கலாம். நம் ஊர் பூங்காக்களின் ஒளிவசதி உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும் J மிகக்குறைந்த வெளிச்சத்தில் அந்தக் கலைஞர்கள் Performance காட்டவேண்டியதாக இருக்கிறது. இதனால் நிகழ்ச்சியை படமும் எடுக்க முடியவில்லை. எதிர்காலத்தில் இதுபோன்ற நிகழ்ச்சிகளுக்காக பிரத்யேகமான அதிக ஒளி தரும் மின்விளக்குகளை பொருத்த வேண்டும்.

மேலும் நிகழ்ச்சி நடந்த இடத்தில் சிறு சிறு சரளைக் கற்களாக இருந்ததால் நடனம் ஆடும் கலைஞர்கள் (வெறும் காலோடு ஆடுகிறார்கள்) கல் காலில் குத்தி சிரமப்பட்டார்கள். இதுபோல நிகழ்ச்சி நடக்கும் இடங்களில் ஆற்று மணலை பரப்பி வைக்கலாம்.

நல்லவேளையாக திடீர் கடைகள் எதுவும் முளைக்காமல் நிகழ்ச்சி அமைப்பாளர்கள் பார்த்துக் கொண்டார்கள். இல்லாவிட்டால் வேர்க்கடலை தொடங்கி செல்போன் கடைவரை முளைத்து நிகழ்ச்சியை ரசிக்க செய்ய விடாமல் கடலை போட்டிருக்க வேண்டியது தான். எனினும் குழந்தைகள் அதிகமாக கூடும் இடம் என்பதால் பஞ்சு மிட்டாய், சர்க்கரைப் பாகில் பொம்மைகள் செய்து தயாரிக்கும் மிட்டாய் போன்ற கடைகளை நிகழ்ச்சி அமைப்பாளர்களே நடத்தலாம்.

சென்னபட்டினத்துக்காக - லக்கிலுக்

Wednesday, February 21, 2007

சென்னை சங்கமம் – பண்பாட்டை மீட்டெடுக்கும் முயற்சி!



சென்னை மக்களின் கலை, கலாச்சாரம் மற்றும் சுற்றுலாத் தலங்கள் குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் முயற்சியாக "தமிழ் மய்யம்" அமைப்பு "சென்னை சங்கமம்" என்ற ஒருவார விழாவினை நடத்த முன்வந்துள்ளது. தமிழ்நாடு சுற்றுலாத்துறையின் உதவியும் இவ்விழாவிற்கு உறுதி செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

இளைய தலைமுறையினருக்கு அறிமுகமில்லாத தமிழகத்தின் பண்பாட்டுக் கலைகளையும், கிட்டத்தட்ட அழிந்துப்போன தமிழின அடையாளங்களையும் மீட்டெடுக்கும் விதத்தில் இந்நிகழ்ச்சிகள் அமையும் என நிகழ்ச்சிப் பொறுப்பாளர்கள் உறுதியளித்திருக்கிறார்கள். 200க்கும் மேற்பட்ட நிகழ்ச்சிகள் சென்னையின் பல்வேறு இடங்களில் பெப்ருவரி 21 முதல் 26 வரை நடத்தப்படும் எனத் தெரிகிறது. தமிழக அரசும் இந்நிகழ்ச்சியை ஆண்டுதோறும் தொடர்ந்து நடத்த உறுதி அளித்திருப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது.

இக்கலாச்சார நிகழ்ச்சியின் ஒரு பகுதியாக தேவாரமும், திருப்புகழும் சென்னையின் புகழ்பெற்ற பூங்காக்களில் பாடப்படும் என்றும், தமிழர்களின் இசைக்கலாச்சார அடையாளமான நாதஸ்வர நிகழ்ச்சிகளும் அவற்றோடு ஒன்றிணைந்து நடத்தப்படும் என்று விழா பொறுப்பாளர்கள் தெரிவித்திருக்கிறார்கள்.

மரங்கள் மீது வர்ணங்கள் பூசி வித்தியாசமான ஓவியங்கள் வரையும் முறையும் இவ்விழாவில் அறிமுகப்படுத்தப் படுகிறது. கவிதைப் போட்டி மற்றும் இலக்கியப் போட்டிகளும் உண்டு. பல்வேறு திரையரங்குகளில் தமிழரின் கலாச்சாரத்தையும், தமிழ் மொழியின் மேன்மையையும் விளக்கும் திரைப்படங்களும் திரையிடப்படுகிறது. தமிழக அரசின் செய்தித்துறை நிகழ்ச்சி நடக்கும் இடங்களைத் தருவதற்கு பொறுப்பேற்றிருக்கிறது.

இவ்விழாவுக்கான துவக்க விழா நிகழ்ச்சி பெப்ருவரி 20 மாலை சென்னன ஐ.ஐ.டி. வளாகத்தில் நடைபெற்றது. நிகழ்ச்சியை மாண்புமிகு தமிழக முதல்வர் கருணாநிதி தொடக்கி வைத்தார்.


நிகழ்ச்சிகளுக்கு அனுமதி இலவசம் என்று அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. என்னென்ன நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறப் போகிறது, எந்தெந்த இடங்களில், எந்த நேரங்களில் நடைபெறும் என்று அறிய விரும்புபவர்கள் இங்கே பார்க்கவும்.




முழுமையாக பார்க்க

சென்னபட்டினத்துக்காக.. எழுதியவர்:- லக்கிலுக்

தொடர்புள்ள இடுகைகள்:
1. ப்ரின்ஸின் பதிவு

Monday, January 29, 2007

முழு சென்னைவாசியாக 50 டிப்ஸ்

இன்னா நைனா? ஊருக்கு புச்சா? மொதல்ல இத படிச்சு கரீக்டா ஃபாலோ பன்னேன்னு வெச்சுக்க, நீ மெய்யாலுமே 100 பர்சன்ட் சென்னைவாசி ஆயிடலாம்...



1. சினிமா சூட்டிங்னு நின்னு வேடிக்கை பார்த்து தொலையாதீங்க. அது நிஜ என்கவுன்ட்டரா இருக்க போகுது.


2. "சென்னைக்கு வந்துட்டோம்டா" அப்படீன்னு ஒரு பெருமிதம் உங்களோட வந்து ஒட்டிக்கும் (ஹி..ஹி..எனக்கு ஒட்டிகிச்சு இல்ல), அந்த பெருமிதத்தோட சென்னைல கால் வைக்கவும். முடிஞ்சா வலது கால வைக்கவும் (BTW, இப்படி யோசிக்கிற நேரத்துல ஏதாவது ஒரு பிக்பாக்கெட் உங்ககிட்ட வேலையை காட்டிடலாம், உசார் மாமே).


3. ஊருக்கு வந்து இறங்கி சென்ட்ரலோ அல்லது கோயம்பேடிலோ வெளியே வந்ததும், மேலே ஏதாவது ஏரோப்ளேன் சத்தம் கேட்டா அங்கேயே நின்னு வானத்தையே அன்னாந்து பார்க்கனும். (எப்படி அவ்ளோ பெரிய ஏரோப்ளேனுக்கு பெயின்ட் அடிப்பாங்கன்னு கேக்கக்கூடாது).


4. "மெட்ராஸ்லல்லாம் ஆட்டோகாரங்க நல்லா ஏமாத்திடுவாய்ங்கடா"-ன்னு எவனாச்சு ஒரு ஃபிரென்டு கண்டிப்பா உங்ககிட்ட சொல்லியிருப்பான். அதனால் கோயம்பேடிலோ, சென்ட்ரலிலோ இறங்கியதும், ஆட்டோ பிடிக்கிறத நிப்பாட்டனும். எவ்ளோ தூரமானாலும் நடராஜா சர்வீஸ், இல்ல அடிச்சு புடிச்சு மூட்டை முடிச்சோட பஸ் தான்.


5. இல்ல, உங்கள வரவேற்கரத்துக்குன்னே ஒரு இளிச்சவாயன் வந்து காத்திட்டிருப்பான். அவன பஸ்/இரயில் டிக்கெட் எடுக்க விட்டுடனும், ஏன்னா, அடுத்த நாள்ளேருந்து நீங்க தானே அவனுக்கும் சேர்த்து செலவு செய்யப் போறீங்க...("ப்ச், இரு மாப்ளே. நான் கொடுத்திருப்பேன் இல்ல").


6. வந்த மொத நாள் கண்டிப்பா பீச்சுக்கு போயிடனும், ஆமாம். உங்க பிரண்டோட போனீங்கன்னா அங்க 'எப்போ எப்போ என்னென்ன எங்கெங்கே' நடக்கும்ன்னு டூரிஸ்ட் கைடாட்டம் எக்ஸ்பிளெய்ன் பன்னுவார்.


7. கூட வந்தவன் இந்த ஊருல எப்படியெல்லாம் நடந்துக்கனும்னு கிளாஸ் வேற எடுப்பான். கவனமா கேட்டுக்கோங்க.


8. ஊருல பாக்க முடியாத 'படங்கள்' எல்லாத்தையும், இங்கன ஃப்ரீயா (டிக்கெட்டோடத்தான்) பாத்துடலாம்.


9. உச்சா போக இடமெல்லாம் தேடிக்கொண்டிருக்க அவசியமில்லை, இந்த சிங்கார சென்னையில். யாதும் டாய்லட்டே. ஜஸ்ட் ஜமாய்.


10. ரோட்டுல இருக்கிற சிக்னல் எல்லாம் வண்டியில போறவங்களுக்குத் தான். அதனால எப்போ வேணும்னாலும் ரோட்ட க்ராஸ் பன்னலாம். வண்டிகளும் க்ராஸ் பன்னும், உங்க மேல. (அதுகென்ன, ஒரு இன்சூரன்ஸ் எடுத்திட்டாப் போச்சு).


11. இங்க சிக்னல்ல தனக்கு பச்சை விழுந்ததும் நகர ஆரம்பிக்கறத விட, அடுத்தவனுக்கு மஞ்சள் விழ ஆரம்பித்ததும் பாதி ரோட்டுக்கு வந்துடுறவங்கதான் ஜாஸ்தி.


12. அட! இவங்களாவது பரவாயில்ல, மஞ்சள் விழுந்ததும் ஸ்லோ ஆகிடனும்ங்கிற தப்பான ரூல ஒடைக்க, சிகப்பு விழுந்த பிறகும் ரோட்ட க்ராஸ் பன்னுறவங்க தான் அதிகம். இதுக்கு எங்க ஊருல சொல்லுற டெக்னிகல் வேர்டு 'சிக்னல் ஜம்ப்'. (ஒருவேளை, ரெட்டுக்கு மேல நாலாவதா ஒரு கலர எதிர்பாக்குறாங்களோ?).


13. க்ரீன் விழுந்ததும், பத்து வண்டிக்கு பின்னால இருக்கிறவனும் ஹாரன் அடிச்சுட்டே இருப்பான், என்னவோ அவனுக்கு முன்னால நிக்கிறவனெல்லாம் வேண்டுதலுக்காக நிக்கிறவன் மாதிரி. கண்டுக்காத.


14. டிராஃபிக் போலீஸ்காரங்க வண்டிய நிப்பாட்டுனா, 'லொள்ளு சபா' மனோகர் ஸ்டைல்ல 'நாங்கல்லாம் ஐ.ஜி.யோட ஒன்னுவிட்ட சித்தப்பாக்கு ரெண்டாவது சம்பந்திக்கு வேண்ண்ண்ண்ண்டியவங்க'-ன்னு கையை ஆட்டிட்டே சொல்லிப்பாருங்க. 10/- ரூ வரை ரிடக்க்ஷன் கிடைக்கும்.


15. தலைகவசம் உயிர்கவசம்னு என்னதான் கவர்மென்ட் கத்தினாலும், இரண்டு கவசமும் போடாம போறது தான் எங்க ஸ்டைலு. இத கரெக்டா ஃபாலோ பன்னிட்டீங்கன்னா 'அந்த நாள் மட்டும் தான் உனக்கு கடைசி நாள்'.


16. எங்க எங்க ட்ராபிக் ஜாஸ்தியா இருக்குன்னு ரேடியோ மிர்ச்சி சுசித்ரா கரெக்டா சொல்லுவாங்க. ஏன்னா, ஜாம் பன்னினவனும் ரேடியோ மிர்ச்சி கேட்டுட்டு தான் ஜாம் பன்னியிருப்பான்.


17. படம் பாக்க தியேட்டர் போறீங்கன்னு வெச்சிக்கங்க, டிக்கெட் 40 ரூபான்னா கையில 80 ரூபாவாவது இருக்கனும். ஏன்னா, color படம்னாலும், டிக்கெட் Black தானே.


18. என்னதான் லைன்ல நின்னு டிக்கெட் வாங்கினா சீக்கிரம் வாங்கிடலாம்னாலும், முண்டி அடித்து வாங்குதல் சென்னைவாசிக்கு அழகு.


19. 'எச்சில் துப்பும் பழக்கம் உள்ளவர்கள், தியேட்டரின் இரு பக்கமும் இருக்கும் கடைசி இருக்கைக்கு போகவும்'-ன்னு போர்டெல்லாம் எதிர்பார்க்க கூடாது. நாமளே புரிஞ்சிக்கனும்.


20. சென்னைல பான்பராக்கெல்லாம் தடை செய்யப்பட்டது. அதனால ஹான்ஸ் மட்டுமே யூஸ் பன்னுங்க. ஆங்காங்கே பெயின்ட் பன்னுங்க.


21. முக்கியமா நம்ம சீட்டுல கரெக்டா உக்காரக்கூடாது. அடுத்தவன் வந்து உங்களுக்கு உங்க சீட்டை கரெக்டா காட்டுவான்.


22. 'முன் சீட்டில் காலை வைக்காதே' அப்படீன்னு கரெக்டா தியேட்டர் நிர்வாகம் 'நியாபகப்படுத்திடும்'. கவலயேபடாதீங்க.


23. நாளைக்கு என்னென்ன படம் ரிலீஸ் ஆகுதுன்னு தெரிஞ்சுக்கனும்னா இன்னைக்கு ரிட்சி ஸ்ட்ரீட் போனீங்கன்னா தெரிஞ்சுக்கலாம். அங்கே தான் ரிலீஸ் ஆகப் போற படத்தோட ஒரிஜினல் டி.வி.டி கிடைக்கும்.


24. கடைசி ரெண்டு நாள் மட்டும் ஈ.பி. பில், டெலிஃபோன் பில் போன்ற இத்யாதிகளை கட்டவும். ஏன்னா, மத்த சொச்ச நாளுக்கு அங்க இருக்கிறவங்களுக்கு ரெஸ்ட் கொடுக்கலாம் இல்ல.


25. பாரதியார், காமராசர் வீடு எங்க இருக்குன்னு தெரிஞ்சுக்கிறத விட, பரங்கிமலை ஜோதி எங்க இருக்குன்னு தெரிஞ்சுகிட்டு உங்க ஜெனரல் நாலட்ஜ இம்புரூவ் பன்னிக்கோங்க. (என்னது? பாரதியார், காமராசர்லாம் யாரா?)


26. கையில ஒரு மார்க்கர் இருந்தா போதும், யாருமில்லாத நேரத்துல இரயில் பூரா உங்க so called கவிதய செதுக்கலாம்.


27. கூடவே ஒரு ப்ளேடு இருந்தா போதும், தையல் போடுறவங்களுக்கு வேலை போட்டு கொடுக்கலாம், இரயில் சீட்டை கிழித்து. ('என்னது? கட்டை சேர் போட்டிருந்தாவா? ஒரு சுத்தியல் எடுத்திட்டு போங்க...')


28. 'வழியில் சுமைகளை வைக்காதீர்கள்' அப்படீன்னு இருக்கிறதை மறைத்து அவனையே சுமையாக்கி இருப்பான். கண்டுக்காதீங்க. அவன் இறங்கியதும் அந்த இடம் உங்களுக்கு தான்.


29. டி.டி.ஈ டிக்கெட் கேட்கும் போது தான் உங்க பாக்கெட்டையே சுத்தம் பன்னனும். உங்க பாக்கெட் உள்ளார இருக்கிற எல்லா பழைய டிக்கெட்டையும் அவர்கிட்ட கொடுத்து சரியானதை தேர்வு செய்ய சொல்லுங்க. (இந்த விஷயத்துல பொன்னுங்க தான் ஹான்ட் பேக் எக்ஸ்பர்ட்ஸ்)


30. பஸ்ஸிலோ/டிரெனிலோ கடைசி நிறுத்தத்துல இறங்கிறதா இருந்தாலும், உள்ளார நெரிய்ய எடம் விட்டுட்டு, புட்ஃபோர்டு பக்கத்துல தான் முண்டியடுச்சு நிக்கனும் (கேட்டா, காத்து வாங்கன்னு சொல்லிறலாம்).


31. மழ காலத்துல சப்-வே எல்லாம் வாட்டர் டாங்கா மாறிடும். வெயில் காலத்துல உள்ளார ரொம்ப புழுக்கமா இருக்கும். 6 மணிக்கு மேல பாதுகாப்புக்கு உத்திரவாதம் இல்ல. அதனால, லெவெல் கிராசிங்க குணிஞ்சு தான் க்ராஸ் பன்னனும்.


32. குளிக்கனும்னு ஆசை இருந்தா, ஒரு தண்ணி வண்டி பக்கத்துலேயே போங்க. அஞ்சு நிமிசம் போனாலும் அதுல இருந்து சிந்துற தண்ணீலயே குளிச்சுடலாம் (பாத்துப்பா, அது கழிவுநீர் வண்டியா இருந்து தொலச்சிட போகுது).


33. எதுக்கும் பஸ் ஸ்டாஃபுக்கு 50 அடி தள்ளியே நில்லுங்க. எல்லா பஸ்ஸும் அங்க தான் நிக்கும் (அண்ணன் விவேக்கை கேளு, சொல்வார்).


34. 13Bக்கு வெயிட் பன்னுரீங்கன்னா, மொத பஸ்ஸ மிஸ் பன்னவும். ஏன்னா பின்னாடியே காலியா இன்னொரு 13B வரும்.


35. 2 ரூ டிக்கெட்டுக்கு 100 ரூ கொடுங்க. அப்போ தான் கண்டக்டருக்கும் கொஞ்சம் போல வேல கொடுத்தா மாதிரி இருக்கும்.


36. புட்போர்டு அடிக்கிறதுக்கு ஸ்பெஷல் ட்ரெய்னிங் வேணும் இல்லியா? அப்படியே பஸ்ஸ தள்ளுறதுக்கும் கொஞ்சம் ட்ரெய்னிங் எடுத்துக்கோங்க. ஏன்னா, எங்க ஊரு பஸ்ஸு அப்போ அப்போ மக்கர் பண்ணும்.


37. புட்போர்டு அடிக்கரீங்கன்னா நீல நிற / கருப்பு நிற சட்டை அனியவும். போலீஸ்காரங்ககிட்ட அந்த ரெண்டு கலர்ல தான் இங்க் இருக்கு.


38. எடம் புடிக்க எதை வேணும்னாலும் யூஸ் பன்னலாம். கர்ச்சீப், செருப்பு, ஃபைல் இப்படி. எக்ஸ்ட்ராவா ஒரு இடம் போட்டு, உங்க பக்கத்துல டீஸன்டானவருக்கு மட்டும் உட்கார இடம் கொடுக்கலாம். (அவர் பிக்பாக்கட்டா கூட இருக்கலாம், யாருக்கு தெரியும்)


39. வீட்டுல போர் அடிக்குதுன்னு வாக்கிங் எல்லாம் கிளம்பிடாதீங்க. வரும் போது 'புழுதி தான் நம்ம சட்டை'-ன்னு பாடிகிட்டே வரவேண்டியிருக்கும்.


40. ஓட்டல்ல சாப்பிடரீங்கன்னா அந்த ஓட்டல் தண்ணீரையே குடிக்கவும் பயன்படுத்தவும். வாட்டர் பாக்கெட்டை விட அது தான் உங்களுக்கு ஸேப்.


41. ஓட்டல்ல பில் கட்ட பணம் இல்லைன்னா 'கிரண்டர் ஸ்விட்ச் எங்கே?'-ன்னு அப்பிரானியா கேக்காதீங்க. அப்புறம் அதுக்கும் சேத்து(?) உங்கள மாவா ஆட்டிடுவாங்க.


42. உங்ககிட்ட யாராச்சும் வழி கேட்டாங்கன்னா தெரியலைன்னு மட்டும் சொல்லாதீங்க. சென்னை மக்கள பத்தி தப்பா இல்ல நெனப்பாங்க. அதனால ஏதாவது ஒரு வழி சொல்லி அனுப்புங்க. மறுபடியும் வழி கேட்டவர பாக்கவா போரீங்க?


43. திடீர்னு ட்ராஃபிக் ஜாம் ஆகிடுச்சுன்னு வெச்சுக்கங்க, உடனே உங்க வண்டிய ஒன்வேயில ஓட்டிட்டு போனீன்னா, ஜாமுக்கு கூட எக்ஸ்டிராவா டொமேட்டோ சாஸ் சேர்த்த மாதிரி இருக்கும்.


44. உங்க பக்கத்துல போற ஆட்டோ திடீர்ன்னு ஒரு 'S' அடிப்பான். அவன் ஸேப்பு. பயத்துல நீங்க தான் உங்க வண்டிய விட்டுடுவீங்க. அதனால, வண்டு ஓட்டுறதுன்னா கண்ண மூடிகிட்டு ஓட்டினாதான் பொழைக்க முடியும்.


45. என்னதான் டாக்குமென்ட்ஸை பக்காவா வெச்சிருந்தாலும் எப்படியும் போலீஸுக்கு பணம் கட்டித்தான் ஆகனும். ஸோ, எதுக்கு டாக்குமென்ட்ஸை பத்தி கவலைப்படுறீங்க?


46. நம்ம வீட்ட நாம தான் சுத்தமா வெச்சுக்கனும். அதனால குப்பையெல்லாம் தெருவில கொட்டிடுங்க.


47. உங்க வீட்டுக்கு பக்கத்து வீடு காலியா இருந்துச்சுன்னா, யூ ஆர் லக்கி. உங்களுக்கு பெரிய குப்பைதொட்டி கிடைச்சுதுன்னு அர்த்தம். ஜமாய்.


48. ஒரு எடத்துல மட்டும் நிறைய வண்டிங்க + மக்கள் கூடியிருந்தாங்கன்னா, அது நிச்சயம் கல்யாண மண்டபம் அல்லது டாஸ்மாக். இந்த ரெண்டுல ஒன்னு தான் இருக்க முடியும்கிறது நீயூட்டனின் நான்காவது விதி.


49. புதுசா சிமென்ட் ரோடு போடுறாங்கன்னு வெச்சுக்கங்க, அது காயுரதுக்கு முன்ன மொத வேலையா, உங்க அழகான கால் தடத்தை பதிஞ்சு அமிர்தலிங்கம்...ஐ ஆம் ஸாரி ஆர்ம்ஸ்ட்ராங் ரேஞ்சுக்கு ஒரு கலக்கு கலக்குங்க.


50. இதையெல்லாம் விட முக்கியமானது, மெட்ராஸ் எல்லை வரைக்கும் இப்படி நான் மேலே சொன்ன மாதிரி தான் டமில் பேசனும். எழுதும் போது, ஸ்பெல்லிங் மிஸ்டீக் இருந்தாலும் கண்டுக்கப்படாது. ஓ.கே?



இந்த அனைத்து டிப்ஸ்களையும் கரீக்டா ஃபாலோ பன்னினா, இந்த நாள் மட்டும் அல்ல, வருடத்தின் எல்லா நாட்களும் உங்களுக்கு இனிய நாளாகவும், சென்னைக்கு கேடுகாலமாகவும் அமையும் என்பதில் ஐயமில்லை. இன்னா நாஞ்சொல்றது?

Saturday, January 13, 2007

குறும்பட விழா -செ.பு.க 3

சென்னை புத்தக கண்காட்சியின் பிரிவாக, சர்வதேச-தேசிய குறும்படம் மற்றும் ஆவணப் படத் திரைவிழா நேற்று புத்தக கண்காட்சியின் மூன்றாவது நாளில் தொடங்கியது. பபாசி மற்றும் தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்தினர் ஏற்பாடு செய்திருக்கும் இந்தத் திரைவிழா, புத்தக கண்காட்சி அரங்கத்துக்கு வெளியே, சுட்டிவிகடனின் குழந்தைகள் அரங்கத்தை அடுத்து A.K. செட்டியார் அரங்கத்தில் நடக்கிறது

செய்தித்துறை அமைச்சர் பரிதி இளம்வழுதி வந்திருந்து தொடங்கி வைத்தார்.

திரையிடப்படும் படங்கள் பற்றிய விவரம்:






முழுமையாக பார்க்க

இயக்குனர் சிவக்குமார் பேசுகையில், த.மு.எ.சங்கத்தினரின் முயற்சியில் தமிழக எழுத்தாளர்கள் பலரும் பங்குபெற்ற குறும்பட பயிற்சிப் பட்டறை போன வருட இறுதியில் நிகழ்ந்தது என்றும், அதன் தொடர்ச்சியாக, இளம் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் பலரும், குறும்படங்கள் மற்றும் ஆவணப்படங்கள் எடுக்கும் வேலையில் தற்போது மும்முரமாக உள்ளனர் என்றும் குறிப்பிட்டார். மீண்டும் பிப்ரவரியில் கூடி இப்படி எடுக்கப்பட்ட குறும்படங்கள் குறித்த விவாதங்கள் நடைபெறப் போவதாகவும் தெரிவித்தார்.

[கண்காட்சி அரங்கத்திற்கு வெளியில் இருப்பதால், அநேகமாக இந்தத் திரைவிழாவுக்கு எந்தக் கட்டணமும் இல்லை என்று நினைக்கிறேன். ;)]

Friday, January 12, 2007

சென்னை புத்தகத் திருவிழா Day - 2

முதல் நாள் படங்கள் இங்கே

























இரண்டாவது நாள் செய்திக்கு இங்கே